Natuurlijk kon ik het boekenweek geschenk dit jaar niet laten liggen, als winnaar uit 150 inzendingen en de positieve meningen die ik dit jaar al hoorde over dit boekje, moest ik wel mee gaan. Bij Dageraad boven de boete kreeg ik een ebook uitgave van De Krater en ik heb hem meteen gelezen. Ondanks het dunne boekje, was me dit wel een avontuur!

De krater gaat over 3 broers en zussen die stiekem een dagje weg plannen met geld van hun moeder om een krater te bekijken. Dit plan kwam van de zus Eden die haar jongere broertje Benjamin uit bed wilde krijgen vanwege zijn depressie. Hij houd van alles wat met de ruimte te maken heeft, dus lekker naar Duitsland rijden met z’n allen voor een leuk dagje kijken bij de restanten van een meteoriet was een geweldig plan.

Onderweg gebeurt er van alles zoals opgepakt worden door de politie en wat meningsverschillen. Het is allemaal geschreven alsof Eden het achteraf opschrijft dus je zit in haar hoofd, soms wat gedachten, vooral de gebeurtenissen en affentoe het besef dat ze het echt zelf opschrijft zoals het is gebeurt. Deze schrijfstijl moest ik wel een beetje aan wennen, maar al snel zat ik heerlijk in het verhaal en kon ik het waarderen dat het zo was uitgewerkt. Vooral als ze aankomen bij de krater valt het kwartje waarom de schrijver hiervoor heeft gekozen. De gesprekken, gevoelens en gebeurtenissen die hier plaatsvonden zijn perfect weergegeven op deze manier. Er zat een mooie twist in het verhaal op het moment dat er een beetje zelfreflectie terugkwam bij onze hoofdpersoon.

Ik kon me goed vinden in de personages en hadden allemaal duidelijk een eigen karakter. De ene meer op de voorgrond dan de ander en allemaal beschreven vanuit de ervaringen van zus is een leuke manier om als lezer de personages te leren kennen in zo weinig bladzijden.

De thema’s die in dit dunne boekje voorbij komen zijn heel goed neergezet. Het is een coming of age verhaal waarbij Eden het middelste kind is en vooral de verschillen opmerkt hoe zij allemaal in het leven staan op hun leeftijden en de banden tussen haar en haar broers is super mooi neergezet. Daarnaast komt er diversiteit langs op lhbt vlak wat ook heel realistisch is neergezet voor de leeftijden waarin de jongeren zitten.

Het einde bevatte ook nog genoeg informatie en gebeurtenissen zonder het langdradig te maken en vooral ook niet zomaar af te kappen. Dit is heel knap neergezet en ik sloeg met een goed gevoel het boekje dicht. Voor de 1,5 uur die mij dit boek kostte heb ik echt een hele leuke tijd gehad en lees ik hem graag nog eens opnieuw.

Het boek doet me denken aan een soort korte mix tussen een roadtrip en The Perks of being a wallflower. Alhoewel ik De krater toch een stuk beter vond neergezet persoonlijk. Daarnaast is het einde van De krater mooi afgerond, maar ook nog redelijk open waardoor ik eigenlijk ook hier en daar wel nieuwsgierig ben naar de personages verder in het leven.

Ik begreep niet dat een ruimtesonde vijfentwintig miljard kilometer kon reizen in een halve eeuw, en dat wij om de haverklap moesten tanken en niet eens meer thuis zouden komen.

Eden is met haar twee broers op weg naar een meteorietkrater, ergens in Duitsland. Ze heeft een missie: haar jongste broer redden. Benjamin heeft een depressie, Johnny een rijbewijs. Benjamin weet alles van sterren en meteorieten, Johnny weet de weg hopelijk. En Eden? Die zit ertussenin. Altijd ertussenin.