Recensie: De wrede prins – Holly Black | 2*

Titel: De wrede prins
Serie: Elfhame 1
Schrijfster: Holly Black
Uitgeverij: Boekerij 2020

Yes, een nieuw fantasyboek op de markt die nog in zo’n geweldige limited edition wordt uitgegeven met goude sneden, een groen linnen kaft en super mooie artwork op de schutbladen. Hier meteen iets over: Zodra je weet wie de personages zijn geeft het wel informatieweg, vooral die achterin, maar het is geen grote spoiler.

Ik begrijp de hype rond het boek wel. Het verhaal is leuk. Ik vind hem alleen nogal cliché. Ik zal het zo spoilervrij mogelijk uitleggen.

Laat ik beginnen met waarom ik het cliché vind. Er is een meisje die anders is dan de rest die verandering wilt brengen/macht wilt hebben en dit makkelijk kan doen via het paleis/de koning. Er is iemand die ze haat en deze persoon vind ze toch eigenlijk ook heel knap… tsja dit zegt al genoeg… Komt het je bekend voor? The Iron Fey, De glazen troon, Hart van de Adelaar, wie noemt er nog een voorbeeld?

Begrijp me niet verkeerd, mijn visie op YA Fantasy is nogal beïnvloed door deze overeenkomsten, ik heb het gevoel alsof er binnen dit genre heel veel hetzelfde is. Dit komt vooral omdat ik juist dit jaar heel veel boeken in het ya fantasy genre heb gelezen en ik eigenlijk het gevoel had of ik steeds een nieuw deel in de serie erbij pakte… Vooral de bovengenoemde punten zijn dus hetzelfde, maar naast dat, als ik die visie van mij even uit zet, dan zijn de losstaande verhalen wel anders en heel leuk.

Deze hoofdpersoon Jude is goed neergezet, Ze heeft een eigen karakter die goed te begrijpen is. Omdat ze een mens is zal er ook meer herkenning gevonden kunnen worden tussen de lezer en het personage. Wel vond ik haar persoonlijk een domme meid, alhoewel ze een grote karaktergroei heeft doorgemaakt.

Ik ben recensies gaan opzoeken op internet en bijna iedereen geeft het boek 4 of 5 sterren, ik zou graag duidelijk willen maken dat ieder zijn eigen mening heeft en je niet bij elk gehyped boek je verwachtingen te hoog moet leggen omdat je weinig lage waarderingen op internet vind. Bij de lagere waarderingen die ik online heb gevonden was het geval dat de lezer hoge verwachtingen had en eigenlijk toch ook wel teleurgesteld was, wat jammer is voor de lezer natuurlijk.

Zelf ging ik er zonder verwachtingen in, ik wist ook niet waar het over zou gaan en ik heb gewacht tot de grootste hype rondom het boek verdwenen zou zijn. Hierdoor heb ik wel mijn eigen mening kunnen krijgen en is deze niet beïnvloed door de hypers. Wel moet ik erbij zeggen dat ik zonder mijn beste vriendin die dit boek had gekocht en was begonnen, het boek nog niet zou hebben opgepakt.

In de andere recensies die ik las vonden ze het boek langzaam opstarten. Persoonlijk vond ik het boek vanaf de eerste bladzijde heel lekker lopen en las ik graag verder. Wel vond ik juist het einde van het boek (vanaf ‘boek 2’) juist super traag en eigenlijk niet eens heel leuk om te lezen.

Wat ik wel super fijn vond is juist dat er niet te veel romantiek in het verhaal voor kwam, er waren een paar kleine stukjes maar zoals er vaak bij YA boeken wordt gedaan, lag de focus in dit boek niet op romantiek. Er gebeurde in de eerste helft ook niet veel actie, maar wel juist een hele goede opbouw van de karakters en de situatie werd heel duidelijk, wat bij sommige Fantasyboeken juist langzamer gaat of niet gebeurd. Wel heeft de schrijfster Holly Black al wel de verwachting dat de lezer de wereld van Fae, kobolds en elfen al kent. De losse personages worden wel nog beschreven op uiterlijk, maar niet meer dan dat.

Gister, 13-11-2020 is deel 2 uitgekomen. Ik weet in ieder geval dat ik genoeg heb gelezen uit deze serie. Ik heb van genoeg punten genoten, maar het is niet voor mij weggelegd.

Flaptekst

Natuurlijk wil ik zijn zoals zij. Ze zijn prachtig, als zwaarden gesmeed in een hemels vuur. Cardan is nog mooier dan de rest. Hem haat ik het allermeest. Ik haat hem zo erg dat soms, als ik naar hem kijk, ik nauwelijks kan ademhalen.
Toen Jude zeven was, kwam er een vreemde man langs: een man met gekke kleren, puntige oren en een donderstem. Voor Jude wist wat er gebeurde, haalde hij een zwaard tevoorschijn en vermoordde daarmee haar ouders. Jude en haar zusjes moesten met hem mee, ver weg naar het elfenland Elfhame.
Tien jaar later is Jude een opstandige jonge vrouw. Ze heeft het zwaar in Elfhame: ze wordt gediscrimineerd om haar menselijke afkomst en soms zelfs bedreigd. De arrogante prins Cardan is het ergst van allemaal, dus waarom krijgt ze het altijd zo warm als hij in de buurt is? Het tij keert als Jude door Cardans broer, kroonprins Dain, wordt ingeschakeld als spion. Naarmate haar spionnentraining vordert, krijgt ze meer zelfvertrouwen en maakt ze nieuwe vrienden. Eindelijk lijkt ze haar plek te hebben gevonden. Maar in Elfhame is niets wat het lijkt, en wie hoog vliegt, kan diep vallen…

2 gedachten over “Recensie: De wrede prins – Holly Black | 2*

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.