Ik was een tijdje terug ziek naar huis gegaan en toen ik thuis kwam lag ik te bibberen met een trui aan onder de dekens, wat doe je dan? Ik opende Netflix. De app die ik alleen gebruik als ik ziek ben, of als ik samen met Alex onze series ga kijken op tv. Zonder Alex erbij, moest ik natuurlijk wel iets kiezen wat lekker snel weg zou kijken, wat luchtig was en iets dat Alex misschien helemaal niet leuk zou vinden (om me minder schuldig te voelen ;p). Ik kwam Ghosts tegen en omdat ik wel lekker een spooky mood heb vond ik deze komedie over geesten wel echt de beste keus.

Creators: Joe Port, Joe Wiseman
Stars: Rose McIver, Utkarsh Ambudkar, Brandon Scott Jones
Comedy, fantasy.
5 seizoenen, 2 op Netflix te zien.
(In Amerika is aflevering 1 van seizoen 5 op 16 oktober uitgekomen)
20 minuten per aflevering.

Ik begon en had eigenlijk de eerste aantal afleveringen wel de vraag: waarom kijk ik dit? Het is niet perse een goed verhaal, zit geen diepgang in, is niet heel goed geacteerd… maar het keek heerlijk weg en was ook wel grappig. Precies hetgeen dat ik nodig had! Ik bleef dus verder kijken, en heb amper sociaal gedaan die avond omdat ik hooked was geraakt aan de serie.

Ghosts is een verhaal over een stel Sam en Jay die een groot landhuis erven van een overleden tante. In dit huis zijn in 1000 jaar al redelijk wat mensen overleden. Een aantal hiervan zijn als geesten blijven hangen. Als zij er achter komen dat het nieuwe stel het huis willen ombouwen tot een bed and breakfast zijn ze daar niet zo van gediend en proberen ze hun tevergeefs tegen te houden. Er gebeurd een ongeluk waarna Sam zo dicht bij de dood komt dat zij de geesten nu kan zien en met ze kan praten.

Eigenlijk vanaf het moment dat Sam accepteert dat zij de geesten kan zien komt er een draai in het verhaal. Dit is ook het moment (denk ik) dat ik er meer van ging genieten. Er gebeurden leukere dingen, ik leerde meer over de geesten, en er kwam zelfs meer diepgang in het verhaal. Redenen van interacties, onderzoeken naar gebeurtenissen maar ook belangrijke levenslessen. Ik begon mee te voelen met de karakters en elke keer als er ook maar een kleine levensles kwam voor een geest was ik eigenlijk bang dat deze omhoog zou gaan en we deze zouden moeten missen voor de rest van de tijd.

Ik heb 2 seizoenen gezien en seizoen 1 voelde op ten duur wel een klein beetje aan als je simpele detective serie. Vrijwel elke aflevering gewoon een nieuwe crime oplossen. Niet slecht, maar ergens vond ik het jammer voor het verhaal dat het niet wat soepeler door het verhaal heen gewoven kon worden. Tuurlijk kijken we het verhaal over de bed and breakfast, maar het verleden van de geesten stond in dit seizoen centraal. Wel begrijpelijk, want we willen wel weten met wie wij te maken hebben, maar de bed and breakfast werd soms voor mijn idee een beetje vergeten. Dit kwam pas aan het einde van het seizoen weer duidelijk terug.

Seizoen 2 was heel anders. Hier wisten wij al meer over de geesten, de bed and breakfast is geopend en er komen gebeurtenissen en personen terug uit seizoen 1. Er is ook ontwikkeling, het is minder je detective serie, en meer een komische sitcom. Er zijn nog wel genoeg vraagstukken waar ze onderzoek naar doen, maar gebeurtenissen betrekkend tot de bed and breakfast komen minder toevallig of out-of-nowhere over. Wel eindigt seizoen 2 met een enorme cliffhanger en wil ik super graag weten wat er nu gebeuren zal.

Er staan nu op Netflix 2 seizoenen en ik hoop eigenlijk dat de rest er ook op komt te staan want anders kan je het hier in Nederland alleen op de illegale manier verder kijken.