Gameboek deel 3 is een paar maanden geleden dan eindelijk uitgekomen en ik heb hem ook eindelijk weer opgepakt en gelezen. Ik speelde deze keer als Magiër, maar de eerste delen speelde ik in een andere rol of met andere gaven. Ik zeg spelen, want dit zijn leesboeken waarbij jij je eigen rol kiest en ook na elke gebeurtenis zelf kiest hoe jij het verhaal wilt laten vorderen.

Mijn favoriet

Ik heb deel 1 als Spion gespeeld en deel 2 en 3 als Magiër, maar ik heb 2 andere gaven en spreuken gekozen in deel 3. Ik had wel het meest plezier in deel 2; Vuurstrijd. Deze raadsels waren moeilijker en het verhaal was super spannend. Daarna komt voor mij deel 1; Schaduwkraai, de raadsels en puzzels waren wat makkelijk, maar ik heb wel soms wat interactieve tips gevraagd als ik ergens niet uit kwam. Dit was niet op de oplossingen pagina, maar je kreeg wel eens de optie om via een andere weg een antwoord te krijgen of op te zoeken. Het verhaal was tof en ik denk één van de meest interactieve delen in de serie. Als laatst komt deel 3; Wolfmeester. Het verhaal was wel leuk, en ik vond het heel tof om ook met elfen te spreken, maar het was veel meer straight to the point. Minder spanning en minder denkwerk door bijvoorbeeld raadsels.

De boeken zijn niet genummerd en dit is ook omdat je alle boeken los van elkaar kan lezen. De inleiding geeft altijd al wat achtergrond informatie over jou als persoon, wie zijn je vrienden, wat ben jij en wat weet je al van de wereld? Daarna is het jouw beurt om je karakter samen te stellen en op avontuur te gaan. Je kan hierdoor ook gemakkelijk wisselen van rol als je je rol in het vorige boek toch niet zo heel leuk vond.

Vergelijking gaven

In Wolfmeester ben je alleen op reis, je komt wel mensen tegen maar die heb je niet veel om je heen. Ook kwam ik eigenlijk geen moeilijke kruispunten tegen, wegwijsbordjes met raadsels of deuren met bijvoorbeeld elfen inscriptie die ik moest oplossen. Ik had mazzel als ik werd aangevallen onderweg, maar als dit voorbij was kwam ik alweer aan bij het volgende deel die startte op mijn aankomstpunt.

Ik vond het in mijn rol ook eigenlijk niet spannend, ik had de gaven Spoorzoeken en Vallen zetten en de spreuken Illusie en Genezen, maar van ‘genezen’ had ik in dit deel toch wel spijt. Ik moest continu mijzelf of anderen beter maken waardoor ik niet in een spannende ”bijna dood” ervaring bleef hangen. Ik weet nog heel goed dat ik in Schaduwkraai mijzelf per ongeluk had vergiftigd en echt moeite moest doen om hier beter van te worden, ik had geen medicijnen, ik kon mezelf niet genezen en ik had niemand bij me die mij kon helpen.

In Vuurstrijd kon ik mijzelf ook genezen, maar ik had toch een enorm spannend plot en ik hoefde mezelf bijna niet te genezen. Ik vond het begin van het boek wel een stuk minder interessant en ik twijfelde toen ook of ik het wel leuk vond om te wisselen van karakter na deel 1, daarom ben ik in Wolfmeester Magiër gebleven maar heb ik hier een kleine twist aan gegeven omdat er ook een gave en spreuk zijn vervangen in het nieuwste boek. Zo kan je niet meer Zakkenrollen, maar wel Vallen zetten en is Telekinese vervangen voor Slaap. Ik koos niet voor Slaap, omdat ik naast Genezen dacht dat het dan een heel makkelijk verhaal zou worden, dus ik koos voor de al bestaande spreuk Illusie.

Vervelend

Ik had zelf in het eerste boek wel dat mijn karakter in een alinea wel eens dingen deed die ik niet als gaven had gekozen, en ik heb dit ook gelezen in een review van iemand anders over het nieuwste boek. Dit is natuurlijk niet heel gek, want in je opleiding tot schaduwkraai kan je het wel hebben geleerd, maar het kan wel gek aanvoelen, want dat is niet iets wat je zou moeten ”kunnen”. Ik vond het zelf niet heel vervelend, maar sommigen vinden dit wel jammer.

Daarnaast vond ik het in het derde boek toch wel steeds vervelender vinden dat je ook wel eens moet bladeren zonder een keuze te maken, en dit na een alinea van 4 zinnen. Juist omdat Wolfmeester voor mij een stuk minder interessant was en er veel minder spannende dingen gebeuren irriteerde het mij soms wel dat ik moest bladeren zonder enige reden.

Ik denk dat je als Magiër misschien sneller onder een gevecht uitkomt omdat je ook minder krachtpunten hebt, maar ik vond het in Wolfmeester wel opvallend dat ik bij wel heel veel momenten waar ik koos het gevecht aan te gaan, geen krachtpunt verloor omdat mijn tegenstander op een of andere manier weg ging of mijn karakter er zelf in de alinea voor koos om het anders op te lossen… Daarbij kwam ook nog dat ik mijzelf kon genezen dus dan wordt het nog makkelijker.

Goeie boodschappen

Het is natuurlijk een kinderboek, vooral voor het plezier geschreven met heel veel organisatie en planning om het boek in elkaar te zetten met het bladeren en de mooie afbeeldingen, nu kon ik er in de eerdere delen nog wel wat uithalen voor de doelgroep zoals boodschappen over vriendschappen en keuzes maken, maar in Wolfmeester vond ik het wel minder. Hier was je alleen, maar zorgde je aan het begin en aan het eind wel voor dieren. Dit was zo erg naar de achtergrond verdwenen dat deze dieren niet meer in gedachten of gesprekken terugkwamen tijdens je avontuur, maar op het eind kreeg ik wel de keuze naar wie ik als eerst zou gaan: Mijn paard, mijn wolfje of mijn beste vriendin. Verder haalde ik er echt niks meer uit, geen boodschap, maar natuurlijk wel vooral plezier.

Conclusie

Het lijkt mij sowieso nog heel leuk om een volgend deel eens als Strijder te lezen, dit is de rol met de meeste krachtpunten en hierdoor hoop ik eigenlijk dat ik vaker kan vechten en misschien ook meer spanning heb in het verhaal. Ik kan dan ook geen spreuken meer kiezen waardoor ik mijzelf bijvoorbeeld niet zo kunnen genezen.

Daarbij lijkt het mij ook heel leuk om de hele serie eens opnieuw te lezen als een andere rol die ik nog niet heb gehad, of juist de hele serie zoals ik deel 1 had ingedeeld, omdat ik dat karakter toch wel het leukst vond. Ook kan mijn verhaal dan alsnog anders lopen omdat ik misschien op momenten toch een andere keuze maak dan de eerste keer. In ieder geval wil ik kijken of dit een ander effect heeft op mijn hele ervaring van de serie. Wanneer en of ik dit ooit ga doen is mij nog een raadsel maar ik ben wel heel benieuwd of het iets veranderd voor me. Ik denk het niet enorm in mijn serie ervaring, maar wel natuurlijk mijn ervaring van het verhaal per boek omdat ik dan eigenlijk een compleet nieuw hoofdpersonage ben.

Video’s

Schaduwkraai leesvlog
Vuurstrijd review (Engels) tussen 11:27-14:06
Wolfmeester recensie verspreid over de leesvlog (tussen 2:43-6:03 en 12:12-16:26)