Waar de originele game als solospel is bedacht waarbij je op een controller met de nee joystick de grote broer bestuurd en met de andere joystick de kleine broer, hebben ze in de remake een couch co-op modus bijgevoegd. Je krijgt wel nog steeds de melding dat het officieel een solo spel is, maar dat het dus wel mogelijk is om met controller de ene broer te besturen en met het toetsenbord de andere broer.

Dit was het enige spel van dezelfde makers als A way out, It takes two en Split Fiction die wij nog moesten spelen en voor die paar euro in de sale hadden wij zeker wel wat uurtjes over.

Brothers: A tale of two sons Remake
Uitgever: 505 games
Uitgavedatum: 28-2-24
Platformen: Ps, Xbox, windows
Tags: Singleplayer, lokale co-op, avontuur, casual

Het was vooral in het begin heel erg wennen aan de controls, zo gebruik je op k&m alleen maar WASD en je spatie. Op de controller loop je met een joystick en kan je de camera draaien met een ander, verder gebruik je R2. Het is echt een hele simpele game met basiscontrols. Zelfs mijn muis hoefde ik niet aan te raken wat best bijzonder was om zo te spelen.

Het verhaal gaat over twee broers die opzoek moeten naar een soort Levensboom om hier een flesje water te halen om hun vader beter te maken. Samen ga je op reis door de wereld waarbij je verschillende wezens zoals Trollen, dwergen en reuzen tegenkomt. De game is echt heel mooi gemaakt, en ondanks het simpele, gezien je alleen de paden kunt volgen, krijg je wel heel veel mee van de omgeving en zo het verhaal.

Het is een korte game die wij uitspeelden in 4 uurtjes, maar het is zeker wel je tijd en geld waard als je fan bent van local co-op spelletjes. Dit is echt een layback game waar je zonder moeite doorheen kan gaan. Wat wel leuk is, is de achievements behalen, want er zijn een aantal optionele plekken waar verder niet veel te doen is voor het verhaal, behalve dus een activiteit. En om dan opeens dat pop-upje te krijgen dat je een achievement hebt behaald maakt toch ook het spel nog ietsjes leuker.

Brothers is een spel waarbij eigenlijk helemaal geen taal wordt gebruikt, maar waar je wel echt het verhaal volgt door de mooie manier van laten zien. Iedereen kan dit spel volgen en spelen. Het is wel een heel zielig verhaal eigenlijk, en tegen het einde kom je er wel achter waarom je de melding krijgt dat het spel officieel nog steeds een solo-spel is, maar dit vonden wij geen probleem. Zo heb ik ook een klein stukje op de controller van Alex gespeeld totdat ik wel weer een beetje mee kon spelen met mijn toetsenbord.

Al met al vond ik het spel wel leuk om tussendoor te spelen en ook zeker alles te hebben kunnen gespeeld van Hazelight Studios, maar de rest is toch wel beter gemaakt. Dit komt natuurlijk ook doordat Brothers hun allereerste game was en de remake niet enorm is aangepast in gameplay vergeleken met de 2013 versie.

Note before: Tijdens het spelen kom je in gebieden met bloed, amputatie, menselijke botten, dood en geweld. Er is ook een optioneel gebied met een depressieve man die zelfmoord probeert te plegen.