Game review: Split Fiction

Dit spel, echt wauw. Als je nog twijfelt zal ik vandaag al je twijfel wegvagen. Wij zijn enorme fan. Split Fiction is een spel over twee schrijfsters die naar een nieuwe uitgeverij gaan om gepubliceerd te worden. Als ze hier aankomen moeten ze in een machine. Er wordt niet duidelijk waarom. Milo, een van de schrijfsters gaat hier tegenin en komt per ongeluk bij Zoë in haar capsule terecht. De capsules zijn de werelden en verhalen die de schrijvers hebben geschreven en bedacht, maar hoe moeten ze hier uit komen?

Split Fiction
Developer: Hazelight studios
Publisher: Electronic Arts
Release: 6 maart 2025
Prijs: €49,99 (€44,95 met EA pass en voor Xbox)
Friendpass is gratis

Local + Online co-op
16+, geweld, rouw, science fiction/fantasy
3th person, platformer, action adventure, 2d/3d
12-21 uur speeltijd
Xbox, Playstation, PC
Cross play enabled

Verhaal

Ze komen er achter dat dit allemaal is om de ideeën te stelen van de schrijvers zodat de uitgeverij zo groot mogelijk kan worden zonder schrijvers te hoeven betalen. Dit is natuurlijk niet wat de meiden willen en ze moeten eruit zien te komen door glitches in de machine op te zoeken. Door deze glitches wisselen ze van de fantasy werelden van Zoë naar de science fiction werelden van Milo.

Wij hebben inclusief alle sidestories en 9 van de 20 achievements 20 uur gespeeld en dit is een geweldige lengte, al moet ik wel bekennen dat ik tranen in mijn ogen kreeg bij het einde…

Niet alleen omdat het klaar was, maar het verhaal is ook gewoon heel erg mooi! Je krijgt de meiden echt heel goed te kennen en hierin zit echt een enorm zware ondertoon in verband met verdriet, familie en rouw. Een sterk verhaal waardoor alles ook één duidelijke lijn heeft en het niet voelt alsof je elke keer een nieuw spelletje opent. De meiden hebben beiden een goede eigen persoonlijkheid maar ook raakvlakken waardoor het ook mooi is om hun relatie te zien groeien.

Afwisseling

Het contrast van deze twee genres is echt enorm leuk om doorheen te gaan. Het is enorm mooi en nooit hetzelfde. Je wordt er zelfs heel erg ingezogen, als wij dit spel speelden konden wij in het weekend rustig 3 uur ’s nachts pas weer op de klok kijken. Je speelt als Milo en Zoë voor het grootste deel van het verhaal, maar we zijn zelfs varkens, apen, tanden en wormen geweest. Geen enkel verhaal is hetzelfde en ik heb nog nooit zo hard gelachen met een spel dan met deze.

De afwisseling van werelden gaat ook hand in hand met de afwisseling in speelstijlen, zo heb je steeds andere krachten of mogelijkheden zoals het besturen van voertuigen. In al hun games zitten veel eastereggs van It takes two en A way out en ook de wisseling tussen 2d en 3d gaming, wat oude spelletjes zoals Snake of Whack a mole maar ook games zoals Lara Croft, Mario of Eldenring en natuurlijk minigames zoals hinkelbanen en basketbal.

Het einde (zonder spoilers)

Het einde was wel erg trippy. Het was heel tof om te spelen, maar er zat een onderdeel in waarvan ik eigenlijk een beetje motion sickness kreeg. Gelukkig duurde dat niet heel lang en kon ik gewoon door spelen, maar dit was wel een dingetje. Wat ik ook geweldig vond is dat ik eigenlijk al eerder in de game tegen Alex zei van dit en dit lijkt me dus enorm gaaf, ik hoop dat dit ook nog langs gaat komen. En jahoor, zo veel beter dan dat ik in mijn hoofd had!

Na het spelen van het einde, die ik echt enorm tof vond omdat het ook wel een soort samenvattende vorm had, hebben wij ondertussen nog heel wat achievements behaald. Wij zitten nu op 19/20 met 22,5 uur speeltijd. Ik hield de studio Hazelight al in de gaten, maar nu nog meer. Alles, maar dan ook echt ALLES van hun gaat worden gespeeld door ons, ze zijn ook al bezig met hun volgende game!! Ook de korte eerste game Brothers A Tale of two sons Remake zijn wij begonnen. Officieel als een singleplayer uitgekomen, maar nu als Local co-op ook te spelen.

4 gedachten over “Game review: Split Fiction

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.