Recensie: What Moves the dead | T. Kingfisher

Het is alweer lang geleden dat ik een Engels boek heb gelezen, en daarom twijfelde ik wel of ik hier een review van wilde schrijven, maar ik vond hem zo leuk dat ik het niet kan laten! Engels is niet de taal waarin ik het liefst lees en ik heb vaak het gevoel alsof ik het verhaal dan anders of oppervlakkiger beleef. Na wat evalueren kwam ik toch op het feit dat ik het boek wel echt heerlijk vind en goed verdiept was in het verhaal.

Titel: What moves the dead
Schrijfster: T. Kingfisher
Uitgeverij: Titan Books
Overig: Engels, Horror, retelling / The fall of the house of Usher (E.A. Poe)

Het verhaal begint wel redelijk vaag, maar als lezer had ik sneller door wat er gaande was dan de personages. Hierdoor zat ik in het begin een beetje te wachten, wat ik wel jammer vond, maar het haalde mijn plezier niet weg. Ik wilde weten wat de personages zouden doormaken en hoe ze er achter zouden komen… en wat ben ik blij dat ik heb gewacht!

Ik wil niet te veel spoilers geven, omdat ik helaas wel al wist waar het heen ging en ik bang ben dat ik daardoor al heel vroeg wist waar het verhaal heen ging, of dat het misschien toch kwam doordat het verhaal zo is opgebouwd en de lezer met eigen logische denkwijze eerder op dat punt komt.

Het boek is niet enorm dik, iets meer dan 100 bladzijden, dus eigenlijk een weekend zit. Ik deed er wel langer over, maar toen ik er weer eenmaal in zat had ik hem binnen no-time uit. Ongeveer halverwege beginnen de vreemde dingen nog raarder te worden, je gaat vragen krijgen en de eerste rillingen gaan al over de rug, maar die is nog niks in tegenstelling tot wat er allemaal nog komen gaat.

Alles is enorm goed beschreven en ik zag alles voor me, het huis, karakters, bloed, zieken, kleuren, beesten… dit is één van de eerste horror boeken die ik lees, en ik moet zeggen dat dit echt wel de beste en meest memorabele is tot nu toe. Ik zou veel meer willen lezen met echt zulke mooie beschrijvingen dat ik echt gruwel, ril en misschien zelfs een beetje misselijk word.

Je volgt het verhaal vanuit Alex, een ex-militair die bij oude vrienden komt om ze te helpen. Er zijn zieken en de dokter kan niks meer betekenen, dus waarschijnlijk komen er mensen snel te overlijden. Alex wilt natuurlijk weten wat het nou kan zijn dat deze mensen hebben. Het is een oud, afgelegen huis met veel schimmel, maar dit kan nooit de oorzaak zijn. Deze ziekte ziet er heel anders uit, vooral als er later in het boek hele vreemde dingen gebeuren.

Er is ook een deel 2 en ik ben ergens wel benieuwd wat die mij zou brengen, maar hij staat niet hoog op mijn to be read. Dit omdat ik het verhaal eigenlijk mooi afgesloten vind en geen idee heb wat er gaat gebeuren nog, en daarbij zijn deze boeken ook niet vertaald. Ik ben eigenlijk heel benieuwd of ik het verhaal anders zal beleven als ik het in de taal lees die ik het liefst lees. Er wordt wel een boek van deze schrijfster vertaald dit jaar, maar niet één van haar bekendste horror verhalen. Ik hoop dat Nederland deze niet gaat ondersneeuwen zoals bij RF Kuang waarbij alleen Yellowface is vertaald en niet haar fantasy.

Ik zou hem wel eens willen lezen omdat ik ook wel meer horror wil ontdekken, maar wanneer, dat is nog de vraag. Heb jij leuke horror tips? Laat ze hier onder weten.

When Alex Easton, a retired soldier, receives word that their childhood friend Madeline Usher is dying, they race to the ancestral home of the Ushers in the remote countryside of Ruravia.

What they find there is a nightmare of fungal growths and possessed wildlife, surrounding a dark, pulsing lake. Madeline sleepwalks and speaks in strange voices at night, and her brother Roderick is consumed with a mysterious malady of the nerves.

Aided by a redoubtable British mycologist and a baffled American doctor, Alex must unravel the secret of the House of Usher before it consumes them all.

Een gedachte over “Recensie: What Moves the dead | T. Kingfisher

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.