Review | What remains of Edith Finch

Op mijn Youtube heb ik ondertussen al een pittige serie van boeken die werken of lezen als een game, of over gamen gaan, omdat een van mijn andere hobby’s gamen is. Onder één van deze video’s kreeg ik de tip om What remains of Edith Finch te spelen, een spel dat je binnen twee uurtjes kan uitspelen, maar wat voelt alsof je bent verzonken in een boek. Natuurlijk moest ik dit uitproberen. Per toeval zag ik dat op dat moment de game in de Xbox pass met korting stond, dus ik heb hem meteen gekocht.

Titel: What remains of Edith Finch
Ontwikkelaar: Giant Sparrow
Uitgever: Annapurna Interactive
Realease: 19-07-2017
Playstation, Xbox, Switch, PC
€19,99, houd aanbiedingen in de gaten
Avontuur, Indie, First person, singleplayer

Het duurde even tot ik hem toch ging spelen, ik twijfelde of ik dit live wilde doen, of voor een Youtube video, maar uiteindelijk heb ik het gewoon op een vrije avond erbij gepakt en ben gaan spelen. Achteraf had het mij wel erg leuk geleken om er een video van te maken, maar nu zijn we te laat. Al moet ik zeggen, dat ik het ook wel echt een heel tof verhaal vond en als jullie willen kan ik er altijd nog een video van maken, maar dat is dus niet mijn eerste rauwe reactie – want die zal ik hieronder geven.

Toen ik de game net opstartte wist ik niet wat ik precies moest verwachten, ik wist wel waar het over ging. Het is namelijk een vreemd verhaal over een familie in Washington, als Edith zal je haar ouderlijk (en verlaten) huis verkennen opzoek naar verhalen over haar familie om er achter te komen waarom zij de enige over is die nog leeft. Met elk verhaal duik je ook in de schoenen van deze persoon en ga je door de tijd heen naar het heden. Het leuke is ook dat elk verhaal anders wordt bestuurd, bij de ene gaat dit via één activiteit, bij de ander moet je meer dingen tegelijk doen, je hoort meer door het maken van foto’s of je leest een stripboek, je hebt ook korte en lange verhalen waardoor het afwisselend is en je niet standaard bij elk persoon een lange dag doormaakt.

Het enige wat ik echt enorm storend vond was eigenlijk hoe traag alles gaat, het past zeker wel in het verhaal om het een beetje onheilspellend te houden en natuurlijk het verhaal (dat overigens aan je wordt verteld tijdens het spelen) bij te houden, maar soms dacht ik dat iets niet werkte of ging het zo langzaam dat ik perongeluk op een ander knopje drukte waardoor de hele beweging werd geannuleerd en ik het opnieuw moest doen, en ja dit voelde echt als een eeuwigheid sorry haha.

Maar dat al deze mechanics erin zitten is juist heel leuk, zo moet je om een boek open te maken zelf alle handelingen doen, als je ergens doorheen moet kruipen zie je alles ook gebeuren, het besturen van alles in de verhalen doe je zelf zoals het maken van foto’s, schommelen of werken, het is zo’n mooie en uitgebreide game, dat als de controls ook iets logischer aanvoelde voor mij, ik niet continu alles opnieuw hoefde te doen haha. In principe is het alleen je muis en WASD, maar op een of andere manier kreeg ik soms toch kortsluiting, er werd nooit aangegeven welke knop je nodig had dus dan deed ik maar wat, wat kon resulteren op terug gaan.

De game is immens mooi gemaakt, niet alleen de bewegingen maar ook de omgeving en alles is enorm gedetailleerd, en het verhaal is zo luguber en leuk om te volgen, dat ik me geen moment verveelde. Het is namelijk dat je in de brieven die je vind elke keer de laatste dag van dit familielid beleefd, dus ja, ook zijn of haar dood. Het is creepy en heel leuk om door het huis te lopen, want er zijn geheimen en doorgangen die in het verhaal ook worden toegelicht.

Dit is de reden dat ik het in Spooktober wilde reviewen, het is echt een perfect spel om te spelen rond Halloween, of als je niks te doen hebt 31 oktober en je houd van een lekker layback spel die toch past bij de creepy nacht van Halloween, dan is dit wat je moet kopen. Het is niet eng, en ook zijn de beelden niet persé hetgeen wat het eng maakt, het is zelfs soms een beetje cosy, maar het verhaal kan wel echt heel raar, schokkend en luguber zijn, dat ik dit spel aan iedereen zou willen aanraden. Heb wel geduld tijdens het spelen alsjeblieft hahaha.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.