Alex was een avondje niet thuis, en ik nam weer eens de tijd om een horrorfilm op te zetten, een genre die ik als tiener erg veel keek, maar waar ik toch een beetje vanaf ben gestapt. Ik zag tussen de top 10 beste films in Nederland van 13 juli Barbarian staan, ik klikte hem aan zonder te weten wat mij te wachten stond.
Titel: Barbarian
Director: Zach Cregger
Producers: Roy Lee, Raphael Margules, JD Lifshitz, Arnon Milchan
Acteurs: Georgina Campbell, Bill Skarsgård, Justin Long
Overig: 2022, 16+, horror, 1h 42m
Het verhaal gaat over een jonge vrouw die een Airbnb heeft geboekt en hier ’s nachts aankomt. Ze komt er achter dat de eigenaars van het huisje niet te bereiken zijn, en er blijkt al iemand anders in het huisje te zitten. Na wat slim overwegen blijft ze wel voor de nacht, maar er gebeuren hele rare dingen.
Wat ik in het begin het leukste vond is dat je eigenlijk totaal op het verkeerde pad wordt gezet met wat je geloofd en wat je denkt dat er gat gebeuren. Je vertrouwd de hele situatie niet en alhoewel er wat hints worden gegeven wist ik niet wat ik dan wel zou moeten geloven. Natuurlijk op het moment dat ik een beetje begon bij te draaien met mijn wantrouwen over de situatie gebeurde er weer iets waardoor het allemaal werd gebroken. Ik heb vanaf dat moment echt met spanning gekeken naar de film.
Het acteerspel was geloofwaardig en zeker niet slecht neergezet. Wel was ik niet de grootste fan van de special effects, hier moest ik echt wel overheen kijken. Vooral in de flashbacks vond ik het wel even té mooi gemaakt, overigens zal dit de bedoeling geweest zijn van de makers, maar hierdoor kwam het gewoon niet heel realistisch over. Opzich was ik redelijk blij met de flashbacks, al moet ik zeggen dat ze ook niet veel prijs gaven en je de antwoorden toch wel moest halen uit het hier en nu. Wel geeft het meer achtergrond en verleden weer wat wel meer vorm geeft aan het verhaal.
De keuzes die de hoofdpersonages maakten vond ik begrijpelijk en ik ergerde me aan weinig, tot het slot een beetje begon. Er was echt een verschrikkelijk persoon in de film gekomen waar ik gewoon echt geen sympathie voor had, en dan wilt de hoofdpersonage hem redden… ja schiet mij maar neer hoor, ik was gewoon rechtstreeks weg gerend, sorry not sorry. Wat ik ook leuk vond is dat dit eindelijk een horrorfilm was waar er geen kinderen worden gebruikt om de angst hoger te leggen, hoewel dit wel een groot onderdeel is van het onderwerp. Met weinig personages, weinig tijd en ruimte en vooral een goeie vleug spanningsopbouw is dit wel een toffe film geworden.
Al met al was het niet mijn favoriete horrorfilm, maar ik vond het zeker wel een creepy one die ik niet gemist zou willen hebben voor een avondje lekker alleen in het donker. Ik bleef wel met een paar vragen achter toen de film was afgelopen wat maakt dat het voor mij nog niet 100% is afgelopen.