Vorige maand heb ik met Alex Mr. Inbetween gekeken, een lekker korte serie van 3 seizoenen met afleveringen van een half uur. Hij zette hem zo aan zonder me in te lichten wat we gingen kijken, en na een aflevering of twee zat ik er helemaal in. Het is een actie serie gemengd met drama en een vleugje humor, een mix waar ik aan moest wennen maar wat samen een heerlijk recept maakte.

Titel: Mr. Inbetween
Maker: Scott Ryan
Acteurs: Scott Ryan, Chika Yasumura, Justin Rosniak, Damon Herriman
3 seizoenen, 2018-2021, 26 afleveringen, ongeveer 13 uur kijktijd
Awards: 9 wins, 22 nominaties
Kijkwijzer: 16+, geweld, grof taalbebruik, roken, alcohol, drugs, discriminatie, seks, angst
Seizoen één was heel leuk waarbij je de hele aflevering mooi zat te kijken naar humor, het gezinsleven en zijn opdrachten als huurmoordenaar. Zorgen voor je dochter, zieke broer en crimineel zijn, dat kan volgens hem prima naast elkaar. Maar het einde elke keer… zo verdrietig! Deze serie is gebaseerd op The magician, een cutfilm van dezelfde maker Scott Ryan die ook de hoofdrol van Ray Shoesmith speelt.
We hebben samen hardop gelachen, waterige ogen gekregen en onze ogen uitgekeken van de acties die hij uithaalde. Het is heel goed neergezet en het wordt geen moment saai. Omdat het korte afleveringen zijn kijkt het super fijn weg en zit je niet aan langdradige stukken.

Seizoen 2 was een heerlijk vervolg omdat je toch niet genoeg krijgt van de serie, maar er zit wel een korte tijd tussen waardoor het toch net genoeg break heeft gehad om als tweede seizoen door te gaan. Je komt mensen tegen uit het eerste seizoen maar leert ook nieuwe personen kennen en het blijft hierdoor verfrissend.
Bij seizoen twee ging je door zoals je de serie hebt leren kennen in seizoen 1, maar seizoen 3 gaf een afsluitende twist aan de serie. Hier zag je banden verbreken, mensen die overleden waren en zijn dochter was alweer 12 jaar oud geworden. Hierin zie je dezelfde Ray, maar ook wel eentje die toch ook gaat reflecteren en de waarheid begint in te zien.
Al deze diverse emoties en gebeurtenissen zijn echt enorm goed neergezet. Eindelijk een actieserie die ”echt” is, eentje waarbij herkenbare momenten en gesprekken in voor komen. Denk bijvoorbeeld aan het betrapt worden door je kind tijdens sexy time en hier uitleg over te moeten geven, of de droge gesprekken met vrienden over alledaagse maar grappige onderwerpen zoals het gebruiken van veel wc papier of de pornofilm die je vrouw heeft gevonden waarvan je niet kunt zeggen dat hij van jou is. Het is zo leuk uitgewerkt waardoor het niet eens saai over komt en het zijn ook geen lange momenten waardoor het eigenlijk een frisse touch is aan een serie waarbij je een huurmoordenaar volgt.

Het einde van seizoen 3 is deels open, maar interpreteerbaar als gesloten. Het eindigt met een black screen dat heel veel betekent. Een scherm waarbij je zelf kunt invullen wat er op dat moment verder gebeurt. Seizoen 4 zal er niet komen, Scott Ryan heeft eerlijk gezegd dat ”hij wel genoeg heeft van Ray” en daarom op deze manier een eind wilde maken aan seizoen 3. Ik vind het zelf een heel mooi laatste seizoen want je merkt dat er heel veel gewoon tot een eind is gekomen en als er nog een extra seizoen zou komen denk ik zelf dat het eigenlijk bergafwaarts zal gaan met alles wat je na afloop van deze situaties nog moet bedenken.
Ik vind het echt een hele toffe serie en raad het zeker iedereen aan. Wij hadden ook eindelijk een serie gevonden waarvoor we niet perse echt de tijd hoefden te plannen en hem makkelijker door de korte afleveringen even tijdens het eten op konden zetten. Het kijkt heerlijk weg en heeft een leuke mix van diverse genres.
