Ik heb Vergeefse moeite mogen lezen van uitgeverij September. Ik las de flaptekst van het boek en ik vond het echt geweldig klinken. Het beloofde criminaliteit, na oorlogse avonturen en twee broers met een bijzondere band. Ik kon niet wachten om het te lezen en ik pakte hem meteen op toen ik het boek in de post kreeg.

Titel: Vergeefse moeite
Schrijver: Freek van Beetz
Uitgever: September
Overig: Roman, 230 blz, Joods

In het begin moest ik wel wennen, er werd geswitcht tussen tijd periodes, daarnaast werden er best wat lastige woorden gebruikt. Overigens hield het me geen van beiden tegen om door te gaan. Het tijdsgebruik was heel snel duidelijk, je leerde iedereen kennen en het was een fijn verhaal om te volgen. De moeilijke woorden werden wel minder, tot eigenlijk helemaal niet meer na de eerste 50 bladzijden. Ik weet ook niet warom het mij zo erg opviel. Misschien moest ik ook wel wennen aan de schrijfstijl.

Ik heb genoten van het verhaal, hoe je aan de hand van een gesprek over de overleden broer en de vertelde scènes over de broers als kinderen en hun levensloop, toch van alles wat mee krijgt is leuk gedaan. Wel vond ik in het begin van het verhaal vooral jammer dat we eigenlijk niet meteen meer konden meekrijgen over de broer Jaques die meer in de drugs en feesten beland was. We volgden het verhaal vanuit het oogpunt van de broer Max die het helemaal had gemaakt met een eigen huisje, vriendin en een goede baan.

Wel begrijp ik waarom er voor de loop van het verhaal is gekozen om ook meer terug te komen op de verleden tijd van de mannen, hoe ze waren als kinderen en samen opgroeiden en hoe hun contact verliep. Maar door de achterflap was ik meer getrokken door het criminele cirquit en hier echt benieuwd naar. Ik ging met andere verwachtingen het verhaal in. Dat is mijn fout, want op de achterflap wordt het wel heel duidelijk gezegd dat alles vanuit het gesprek wordt verteld, maar alsnog zat ik er in de eerste helft van het boek wel een beetje mee, ik wist niet echt wat ik echt nog kon verwachten.

In de tweede helft kwamen de gebeurtenissen van Jaques meer teer sprake en dit vond ik erg interessant om te volgen, maar ook juist erg leuk om dit terug te lezen vanuit het oogpunt van Max die spreekt over zijn pas overleden broer. Ik kreeg vragen, hoe is het gelopen, waarom is hij overleden, hoe ging het verder tussen de broers vanaf dit moment, en hoe kwam hij uit de gevangenis, wat deed hij hierna… Ik wilde alles weten.

Ik ben achtergebleven zonder vragen en dat is erg fijn om zo een boek af te kunnen sluiten. De personages zijn enorm goed neer gezet, het was alsof ik de personages kon en ik voelde hun emoties. Het gevoel alsof dit echt gebeurd was in die tijd was erg sterk, maar het is allemaal fictie. Het boek krijgt van mij 3 sterren, ik vond het leuk om te lezen maar het sprankelde geen wauw voor mij. Ik raad dit boek vooral aan aan mensen die het interessant vinden om te lezen over de jaren na de oorlog, criminaliteit en natuurlijk het grootste onderwerp van het verhaal: de band tussen broers. Het boek leest ook enorm makkelijk weg en heeft korte hoofdstukken, daarnaast ook niet te veel bladzijden dus het is fijn om doorheen te komen.

Daarbij heb ik wel bij twee woorden gehad dat ik niet helemaal wist of het was neergezet voor de mooie opmaak van de tekst, maar het kwam op mij over dat de personen in het verhaal het verschil niet wisten tussen wiet en hasj. Daarnaast stond er ook in één opsommingszin Sieraden en Bijous, maar dit zijn praktisch gezien synoniemen. Ook zag ik wat typefouten in het verhaal. Ik wil niet op alle slakken zout leggen, maar als mij iets opvalt in de woordenschat, valt het mij de rest van het boek op. Het was overigens niet enorm vervelend, en ook niet veel, dus je zou er super overheen kunnen lezen. Ik vond het alleen een beetje slordig staan.

Ik wil uitgeverij September heel erg bedanken voor het opsturen van een exemplaar van Vergeefse moeite, in tuil voor een eerlijke recensie. Mijn review is niet beïnvloed door het ontvangen van het exemplaar en ik deel mijn eigen eerlijke mening.

Een ontroerende familiegeschiedenis over twee broers. Wanneer een van hen verliefd wordt op een schimmige latina, neemt zijn leven een noodlottige wending.
De broers Max en Jacques Benninga groeien samen op in een joods gezin waarover een donkere schaduw hangt van oorlogservaringen en zakelijke tegenslagen. Al op jonge leeftijd verlaten ze het ouderlijk huis. Ze trekken beiden naar Amsterdam, waar zij uiteen worden gedreven door raffinement en avontuur: terwijl Max een burgerlijk bestaan opbouwt, stort Jacques zich in de wereld van drugs en nachtelijke party’s. Hij krijgt een relatie met de Venezolaanse Daniëlle Machado Gil, belandt in het criminele circuit en uiteindelijk in een Colombiaanse gevangenis.
Jaren later, op de begrafenis van Jacques, wordt Max aangesproken door een dominee die Jacques in Colombia heeft bezocht en meer van hem lijkt te weten. Er volgt een indringend gesprek over de jeugd van broers, hun onvermijdelijke breuk, maar ook over de vraag hoe Jacques in de onderwereld terecht is gekomen. Speelde de ondoorgrondelijke Daniëlle daarin een sleutelrol? En wie betaalde eigenlijk de borgsom waarmee hij vervroegd vrijkwam uit de gevangenis? In Vergeefse moeite schetst Freek van Beetz een markant beeld van de naoorlogse jaren en blijft de lezer tot het slot in het ongewisse over de ware toedracht van Jacques’ noodlot.