De vraag der vragen. En ik beantwoord hem in deze post. Omdat ik even tijd en ruimte moet hebben om het eruit te gooien, maar ook om er goed bij na te denken… want hoe gaat het nou echt met me?
Het is een hectische maand waarin ik niet weet wat ik nou echt wil, wat ik nou echt moet en hoe ik me nou eigenlijk voel. Ik leef, ik heb het naar mijn zin, ik doe dingen, maar wat houd me tegen om dan te zeggen dat het goed gaat?
Werk, solliciteren, geen zekerheid, rijles, geen stress, andere plannen, veel emoties.
Mijn contract loopt af op 30 november. Ik had half november nog geen uizicht op een nieuwe baan. Ik heb ondertussen 2 ‘afwijzingen’ gekregen, Ik ben bij beiden niet gekozen voor het sollicitatieproces… Er stond dat mijn ervaring niet aansloot, maar daar kan ik me niet in vinden. Wel probeer ik hun keuze te respecteren. Ik solliciteerde als leerling begeleider en ik heb een pedagogisch werk en onderwijs assistent diploma. Daarnaast had ik een belafspraak gehad met een recruiter die helaas nu nog geen aansluitend plekje voor mij had maar contact op zou nemen als dit wel het geval zou zijn. Dat belletje kreeg ik op 15 november. Het is wat verder dan ik eerder mijn zinnen op had gezet, maar het is goed te bereizen: Met het ov 1,5 uur, maar met de auto (als ik eindelijk mijn rijbewijs heb) een half uurtje. Ik krijg nog meer informatie, dus ik weet nu nog niet alles, ik zit nu nog nergens aan vast, maar ik heb in principe ja gezegd om na de kerstvakantie te starten.
Ik heb een beetje het gevoel alsof ik een diploma zonder waarde heb. Dat ik jaren stage heb gelopen voor niks, want het wordt vaak niet gezien als echte ervaring, dat ik eigenlijk verder moet studeren, mijn geld moet uitgeven aan een studie waarbij ik baangarantie heb. Want ik kan leuk geschiedenis of Engels gaan studeren, maar die opleidingen zijn zo groot dat het alsnog een gevecht wordt om een plekje te gaan vinden. Ook staan er juist nu vacatures open voor Frans en kunst, de twee vakken die ik wilde geven, maar wat me niet lukte op dat moment.
Dus ik heb nu geen volledige zekerheid over december en de tijd hierna. Ik heb bijna zeker geen nieuwe baan in december. Als er nood aan de man is mag ik nog wel een maandje door blijven werken waar ik nu werk maar ik weet het niet. Als je me dit op het moment van schrijven iets ruimer dan een week terug had gevraagd had ik volmondig nee gezegd. Maar nu… Ik kan een maandje misschien nog wel overleven. Ik ben er klaar mee, heb geen zin meer, maar tegelijkertijd heb ik net een lekker weekje achter de rug dat ik me op de werkvloer wat beter begon te voelen.
Verder heb ik mijn tussentijdse toets gehad en dit ging eigenlijk erg goed, alleen heb ik mijn bijzondere verrichtingen niet helemaal goed gedaan waardoor ik geen vrijstelling heb. Vind ik geen probleem want ik kan nu nog even verder leren op dat gebied. Maar 1 december heb ik mijn rij examen. Dus op aanraden van mijn instructrice heb ik nog 5 lesjes bijgehaald zodat ik nu 2 tot 3 keer per week kan lessen en echt heel erg ga blokken. Ik ga ervoor dat ik in één keer kan slagen, maar het is natuurlijk best spannend dat het al zo snel komt.
Met al deze dingen voel ik wonderbaarlijk geen echte stress gevoelens. Al zeg ik dit wel tegen mijn vrienden en kennissen als ze vragen hoe het gaat. Dit is het makkelijkste en meest begrijpelijke antwoord op mijn situatie. Maar ik weet hoe stress bij mij naar voren komt en dit lijkt er niet op. Ik ben nu eigenlijk een beetje aan het afwachten, luisteren naar mijn hart en lichaam… maar het is lastig op het moment dat je denkt een verkeerde keuze te hebben gemaakt op werk gebied. Ik heb natuurlijk oude schoenen eerder weggegooid dan dat ik een nieuw paar had. Maar het voelt ergens wel goed dat ik mezelf nu een schop achter de kont geef om mijn droom na te jagen…
Ik heb nu juist een rustig gevoel, het komt wel goed, ik kan dit. Ik heb een beetje een afwachtende houding en op andere gebieden een beetje uitstellend. Ik heb op het moment bijvoorbeeld wel veel moeite met inspiratie voor mijn social media: Blog, youtube, streamen… Ik lees weinig en game eigenlijk ook niet veel. Wat doe ik dan wel? Ja geen idee, gewoon lekker chillen, series kijken, filmpjes kijken. Proberen op ideetjes te komen en mijn vrije dag benutten met bijwerken van mijn ”achterstand” op mijn normale planning op dit gebied.
Ik heb ook een aantal vriendinnen weer eens geappt om weer eens af te spreken. Ik ben heel slecht in het onderhouden van dit soort afspraken. Ik bericht mijn vrienden eigenlijk nooit uit mijzelf en dat weten ze. Ik sta voor ze klaar maar steeds een gesprek beginnen via whatsapp ben ik niet goed in.
Daarnaast probeer ik ook uit te kijken naar de verjaardagen, gebeurtenissen en feestdagen die eraan komen, maar het is allemaal wel een beetje veel, en dan nog cadeaus verzinnen… pff!
Mijn emoties zitten echt in een rollercoaster. De ene keer heb ik wel een onrustig gevoel en stress over alles wat ik nu niet kan voorspellen. Mijn rij examen komt eraan en ik heb er al zo veel tijd en geld in zitten dat ik echt wil slagen, het nog niet hebben van een nieuwe baan… Maar ik kijk enorm uit naar de leuke dingen op de planning. Ook ben ik blij dat het me nogsteeds wel redelijk lukt met mijn blog en youtube, maar ik heb het streamen wel een beetje op een pauze staan. Ik vind dit jammer, en sommige kijkers is het ook al opgevallen, dus ik wil wel live maar ik heb het zo druk met andere plannen (rijles, vrienden) op mijn streamdagen dat het me deze maand echt niet meer gaat lukken om live te gaan op mijn vaste dagen. Als ik echt zin heb kan ik altijd nog een andere dag kiezen maar ik kan niks beloven.
Het stoppen met roken en minder geld uitgeven gaan redelijk goed, maar soms is het wel enorm lastig als ik echt uitkijk naar even een afleiding van de moeilijke momenten. Ik heb ook enorm veel last van duidelijke emoties. Zo mis ik mijn moeder de laatste tijd heel erg en zit ik eigenlijk weer in een rouw moment waarbij ik op de vreemdste momenten in huilen ben uitgebarst, daarnaast kan ik op andere momenten echt heel leuk zijn en overal naar uitkijken en super blij zijn. Maar ik heb ook momenten dat ik gewoon niet weet wat ik met het moment aan moet en ik gewoon daadwerkelijk mijn tijd zit te verdoen met youtube shorts kijken bijvoorbeeld.
Zoals vandaag ben ik heerlijk productief met mijn blog omdat ik mezelf en Alex dit had beloofd, maar tegelijkertijd zijn me zoveel dingen opgevallen die eigenlijk nog moeten in de huidhouding dat ik nu al spijt heb dat ik dat niet aan het doen ben. Terwijl dat op elk moment van de dag en week nog kan, en ik op mijn blog eigenlijk wel met deadlines zit. En nu is het online leven natuurlijk anders dan het echte leven om op orde te houden… maar mijn blog is wel echt een uitlaatklep en mijn youtube is echt een hobby waar ik op dit moment wel echt al mijn plezier uit haal, dat ik zeker weet dat ik deze twee dingen niet wil pauzeren, zoals ik nu wel met streamen heb gedaan bijvoorbeeld.
Ook geef ik mezelf vandaag tijd om even mijn gemis eruit te gooien. Ik heb tijdens het bloggen mijn playlist aangezet die ik heb gemaakt na het overlijden van mijn moeder. Muziek die mijn moeder leuk vond, mooi vond, van moest huilen of liedjes die gaan over gemis. Soms schreeuw ik met de muziek mee, soms huil ik even alles eruit en soms luister ik gewoon heel goed naar de tekst. Ik heb nog nooit zo goed kunnen typen terwijl ik aandachtig luister naar iets of iemand hahaha.
Nadat ik dit eruit heb gegooid… weet dat dit een safe place is en je me altijd mag berichten als je wilt.
Hoe gaat het nu echt met jou?
Een gedachte over “Hoe gaat het nou echt met je? | Personal update november 2023”