Wat ik mis aan roken #ikstopnu

Ik vind het best lastig om dit te typen, maar ik wil transparant zijn in dingen die ik meemaak en hoe ik me voel. Ik heb nooit eerder verteld op social media of mijn blog dat ik rookte. Na het overlijden van mijn moeder in 2021 en alles wat erop volgde (verhuizen, op mezelf gaan verplicht, thuisstudie ivm corona) alles bij elkaar maakte dat ik ging roken. Op ten duur vroeg ik me af, waarom eigenlijk nogsteeds?

Waarom nogsteeds?

Ik rookte uiteindelijk meer uit gewoonte: ik kon in de vriendengroep van mijn vriend (die ik leerde kennen in dezelfde periode als dat ik begon) ook veel mensen die rookte. Ik vond het normaal, op vaste momenten een peukie opsteken. Voor ik ging werken, na elke maaltijd en ’s avonds een rookpauze tijdens de film of het gamen. Toen vond ik het nog lekker.

Uiteindelijk heb ik in 2022 een poging gedaan tot stoppen. Ik hield het 2 weken vol, maar ik had er wel veel moeite mee. Ik pakte het zonder problemen weer op, ik kocht een pakje zonder na te denken en vond het ook lekker. De smaak en korte roes die je van de nicotine krijgt.

Later ging de smaak voor mij erg achteruit, ik heb begin en half 2023 ook nog geprobeerd te stoppen, maar viel toen terug op vapen. Ik dacht dat het zou werken: vapen wordt vaak gedaan door mensen die niet willen roken of willen stoppen. Maar het steeds binnen krijgen van nicotine hielp mij niet. Uiteindelijk heb ik nu de knoop doorgehakt.

Compleet stoppen met nicotine

Uiteindelijk was mijn pakje sigaretten op, bijna 4 weken geleden op woensdag. Ik mis de smaak niet, ik vond het zo vies geworden dat elke keer als ik een sigaret op stak een vies gezicht trok bij de eerste pof. Daarnaast dacht ik elke keer als ik een pakje ‘nodig had’ waarom? Maar toch doen. Ik had geen moeite met die woensdag niet meer roken en ging zingend door mijn dag heen. De volgende dag moest ik werken, en ik dacht nog wel aan het halen van een pakje, maar financieel vond ik het best een groot bedrag… Ik dacht ik kan beter stoppen en gewoon echt een pittig bedrag over houden.

De eerste week hierop heb ik 2 pakjes mint kauwgum erdoorheen gejast (dus niet de nicotine gums). Elke keer als ik eigenlijk een peuk zou opsteken, deed ik een kauwgumpje in mijn mond. Dit hielp mij erg goed. Ik merkte dat ik ook steeds minder terug viel op mijn kauwgum en uiteindelijk nam ik die ook niet meer mee.

Ik heb zelf geen moeite met momenten dat ik bij rokers sta, een collega van mij, of de vrienden van Alex, wat zij doen maakt me niet uit, maar ik hoef geen sigaret van ze. Ik heb tijdens het halloweenfeest wel 2 peuken gebietst van ze, maar door de alcohol proefde ik ze niet. Die tweede viel alleen niet goed en toen heb ik gezegd: Ik ben er helemaal klaar mee.

5 dagen na het feest had ik wel opeens een dag dat ik veel zin had in een peuk. Ik heb hierbij ’s ochtends weer kauwgum opgepakt en ’s avonds ook weer. Het gaat me makkelijker af dan ik had gedacht; na mijn eerdere pogingen om te stoppen. Ik wil geen kauwgum verslaving opdoen, maar dat gaat ook wel goed komen als ik zie hoe snel ik daar al niet meer op terug val.

Wat mis ik dan?

Ik mis nu eigenlijk de gewoonte om die tijd voor mezelf te pakken. Even achterover en een korte pauze voor mijzelf. Een korte roes om even bij te komen van alle prikkels die ik binnen kreeg daarvoor. Een paar momentjes om even buiten te komen op een 8 urige werkdag dat ik elke minuut van de tijd paraat moet staan voor klanten (ja ook tijdens het eten).

Mis ik de sigaretten? Nee.

Hoe voel ik me nu?

Ik voel me eigenlijk een stuk beter. Omdat ik natuurlijk ook geen pauzes meer neem tijdens een bezigheid en geen licht (soms onbewust) roesje over mij heen krijg ga ik met een beter gevoel, en een stuk sneller en gemakkelijker door met waar ik mee bezig was. Ik voel me nu ook nog goed als ik dan denk van ‘hé ik heb niet gerookt’ of ‘dit is het eerste moment van de dag dat ik denk aan een sigaret’.

Maar ik merkte wel, dat in week 3 van het stoppen er toch wel wat behoefte kwam naar het opsteken van een sigaret. Als ik bezig bleef was het te doen, maar ik had veel momenten dat het normaal was (bij een stress moment, voor het werk of tijdens serie kijken) toch wel dat ik moest inhouden. Wel hielp het mij heel erg dat ik ten eerste bezig ben met mijn No spend challenge, maar ook dat ik geen aansteker meer in mijn tas en jas heb. Hierdoor moet ik een aansteker kopen naast mijn pakje sigaretten en ondanks dat het een klein bedrag is houd het me toch tegen, omdat ik er om die reden ook al tientallen thuis heb liggen. Van het; ‘ik ben mijn aansteker vergeten’ terwijl ik nog wel een vaste roker was. Een BIC aansteker bij de balie is bijna 2 euro ondertussen, maar daarnaast heb ik het ook gewoon niet nodig. Mijn behoefte om vol te houden is gelukkig tot nu toe nog hoger dan de behoefte om weer een pakje te kopen, al is het in Stress situaties wel erg lastig.

Financieel houd ik ook 60-90 euro per maand over voor andere dingen die belangrijker zijn, zoals boodschappen of sparen. Dit is wel lekker, vooral nu mijn vriend sinds kort bij mij woont en ik nu geen huurtoeslag meer krijg. Ik houd minder geld over door de persoonlijke uitgaven, maar dat bedrag per maand extra is echt een grote meevaller.

Plus dat ik nu niet meer hoef te denken aan het meenemen van mijn pakje en een aansteker, ik heb veel meer ruimte in mijn tas hahaha.

Conclussie

Zoals je ziet heb ik nergens benoemd dat ik de gevolgen van roken weet: meer kansen op ziektes zoals kanker of ontstekingen en blindheid. Of de rooklucht die ik mee kon nemen de werkvloer op of mee naar binnen, wat vervelend zou zijn voor anderen, en zelfs volgens onderzoeken schadelijk voor anderen. Dit speelde natuurlijk die 3 jaar roken wel in mijn achterhoofd mee, maar het heeft voor mij niet de knoop door gehakt. De stijgende prijzen hebben mij ook niet geholpen om direct te stoppen, maar uiteindelijk vond ik door veranderingen in mijn eigen financiele situatie het toch wel belangrijker dat op de rit te krijgen in plaats van te roken.

Tuurlijk ervaar ik soms nog stress, zoals nu zoekende naar een nieuwe baan en aftellen tot mijn laatste dag bij mijn huidige baan. Maar roken is niet de oplossing. Ik zal niemand vertellen om te starten, ook niet aanbieden aan niet rokers of zelfs maar aanraden het te proberen. Ik zal eerlijk zijn als ik vragen krijg over roken.

Ook rokers zal ik niet bekogelen met ‘ik voel me zo veel beter, jij moet ook echt stoppen’. Over het algemeen hebben rokers vaak de insteek van ‘hoe vaker het me wordt gezegd, hoe langer ik door ga’. Mensen stoppen op hun eigen tijd. Mijn vriend zei het ook mooi: Samen stoppen kan werken, maar eigenlijk ben je dan ook onbewust bezig met het feit dat je niet zeker weet of die ander stiekem al eentje heeft opgestoken. Of jij doet het stiekem toch nog even. Je stopt dan niet op je eigen tijd, maar eigenlijk om iemand anders te motiveren.

En anderen dan?

Stoppen is voor de ene makkelijker dan de ander, dus dat zal je altijd terug zien. Ik heb ook geen duidelijke mening over de anti-rook wetten van diverse landen: Compleet sigaretten verbieden voor mensen geboren na een bepaald jaar, of stijgende prijzen, of het uit de supermarkten halen, mensen beboeten als ze op bepaalde plekken roken of een filter op de grond gooien. Wat de wereld wilt doen aan roken verbieden moeten ze zelf weten, maar er is altijd wel iets anders dat ervoor komt. Zie nu het vapen onder de jeugd, of de vele buitenlandse pakjes sigaretten die ik nu tegenkom in Nederland, omdat peuken in sommige andere landen vele malen goedkoper zijn. Ik laat mensen hun eigen keuzes maken.

Dit is ook geen post om Nee te zeggen tegen rokers, maar wel om mijn ervaring te delen nu dat ik bezig ben met stoppen en me er eindelijk een keer goed bij voel. Het hoeft niet in één keer te lukken: Zorg ervoor dat je je eigen moment en motivatie vind. Als dat voor jou is om het samen te doen, probeer het dan maar doe het voor jezelf. Als het voor jou is omdat je de smaak niet lekker vind; pak dan iets anders op zoals wat ik deed met kauwgum. Als het geld is, probeer dan eerst te minderen voordat je volledig stopt. Dit heeft mij ook wel geholpen bij eerdere stoppogingen, omdat ik op minder momenten van een dag zonder sigaretten de behoefte had om er eentje op te steken. Maar houd in je hoofd: Wat voor de één werkt, werkt niet altijd voor de ander. Veel sites met adviezen zullen namelijk mijn meningen tegenspreken.

Ik heb zelf geen sites bezocht met adviezen over stoppen met roken, en deze blog is puur persoonlijk geschreven.

Een gedachte over “Wat ik mis aan roken #ikstopnu”

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.