Ik wil Clavis heel erg bedanken dat ik mee mag doen met de blogtour van Combitickets geschreven door Rudie Verbunt. Het boek is uit en ik heb er erg van genoten. Rudie had mij een berichtje gestuurd en gaf aan dat mocht ik nog vragen hebben ik deze naar hem kon mailen. Daarom heb ik ook een mini interview kunnen doen. Ik stelde 4 vragen die ik had na aanleiding van het boek en deze zijn exclusief in deze post te vinden.

Titel: Combitickets
Schrijver: Rudie Verbunt
Uitgeverij: Clavis YA
Overig: Festivals, liefdesverdriet, ruzie, drugs, alcohol, feminisme
ISBN: 9789044847833
Waardering:

---

Clavis zocht mensen die mee wilden doen aan de blogtour en natuurlijk wilde ik dit! Ik ben heel erg fan van festivals en ik herkende me erg in de flaptekst van het boek. Ik wilde het boek al lezen voordat deze uit was gekomen en natuurlijk kon ik daarom geen nee zeggen tegen een kansje wagen met aanmelden.

Kort na het aanmelden kreeg ik een mail dat ik mee mocht doen en dit was super goed nieuws! Ik heb het boek zo snel als ik kon opgepakt en hem heerlijk in de zon gelezen. Met een eigen festival in mijn agenda en de lekkere zonnestralen was dit het perfecte moment om dit boek te lezen. Ik heb een reading vlog gemaakt en hierin een review gegeven maar hier zal ik ook nog even meer toelichten.

Chronoligisch/vertellend

Het boek begint met Jules die eigenlijk naverteld wat er is gebeurd tot het moment waar ze nu in leeft. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl, omdat het naverteld was waren het korte zinnen en hoofdstukken, maar het was niet heel lang een probleem voor mij. Het was wel naverteld maar over het algemeen had je dit niet door omdat het wel in het nu is geschreven. Door deze aspecten las het boek wel heerlijk weg waardoor ik er doorheen vloog. Het enige waardoor je wist dat het naverteld was is dat er soms werd teruggesprongen op details, het verhaal liep niet altijd chronologisch, maar het was niet van de hak op de tak of verwarrend.

Personages

Jules en Jessie zijn compleet andere types en zoals er in het boek staat is dit eigenlijk ook goed om vrienden te hebben die anders zijn dan jij. Het leuke hieraan vond ik dat ik me heel goed kon vinden in beide meiden. Jules is de hoofdpersoon en ondanks dat ik haar wel een beetje kinderachtig vond kon ik mij goed vinden in andere eigenschapppen van haar. Zo heb ik het vooraf nadenken, sociale en zorgzame van Jules en ken ik het uitgaan, de spontane mentaliteit en haar kant van de ruzie heel goed van Jessie. Jessie vond ik een heel leuk personage en ik herkende me heel erg in haar doen en laten, maar dat het ook zo spot on was met haar kant van het verhaal: het zijn van het derde wiel in de vriendschap en hoe ze hiermee om ging… dat vond ik heel mooi.

De ruzie beleef je vanuit de standpunten van beiden meiden wat ervoor zorgt dat je goed ziet wat ieder vind, dit kan ervoor zorgen dat als je zelf in zo’n situatie zit, je op deze manier toch een beetje je kan inleven in de andere kant van het verhaal. Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn in je eigen situatie maar het kan helpen om een beetje outside the box te denken.

Onderwerpen

Wat me opviel is dat er wel wat bekende onderwerpen in het boek voorkomen die in veel literatuur of andere boeken van Clavis voorbij komen, maar het was op een hele andere manier neergezet. Drugsgebruik was hier bijvoorbeeld niet neergezet bij een verslaafd persoon, maar dat het ook niet zo is dat je erin mee hoeft te gaan als je vriendin ermee komt. Het is als gebruik op bepaalde momenten (feesten) neergezet en hierdoor dus niet in een goed of slecht beeld gezet. Dit is een voorbeeld, maar ook alcohol drinken, feminisme en de ruzie komen veel langs, maar niet op een zware manier. Het is bespreekbaar maar nogsteeds open om je eigen gedachten erover te hebben.

Doelgroep

De doelgroep is Young Adult, ik schets hierbij een leeftijd van 14-18. Tuurlijk kan je YA boeken lezen buiten deze leeftijd, maar om een beeld te hebben… Ik vind het boek erg goed geschreven voor deze leeftijden. Het zijn onderwerpen die de jeugd bezig houd, ruzie met je vriendin, een breakup, feminisme en je eerste aanmerking met uitgaan en feesten. Alles wordt besproken, maar niet op een heftige manier. Er is veel vrijheid voor de lezer zelf om te vinden wat er mag worden gevonden.

Rudie over zijn debuut | Komt wel goed:

‘Ik wilde schrijven over moeilijkere thema’s, zonder dat het zwaar zou zijn”

Ik kan niet wachten om meer van Rudie te lezen. Hieronder in ieder geval nog het mini interview en de video over het boek Combitickets!

1. Het viel mij op dat het boek niet chronologisch liep omdat Jules het naverteld, hoe bent u op het idee gekomen om het boek op deze manier vorm te geven? Ging dit vanzelf of was het een bewuste keuze?

Ja, dat is een goede… Het is een beetje van allebei, denk ik. De eerste versie van het verhaal was volledig chronologisch, tot ik merkte dat het niet helemaal lekker liep. Bij dit verhaal had ik niet echt een vooropgezet plan, ik wilde in het begin vooral schrijven over gedumpt worden, over wat je voelt, en meemaakt maar ook dat je bijvoorbeeld merkt dat je je belangrijke vriendschappen niet goed onderhouden hebt, omdat je zo vol voor die verliefdheid gegaan bent. Ik wilde alleen ook dat het goed kwam, en toen heb ik wat geëxperimenteerd met die wisseling van vertellen vanuit verleden tijd naar tegenwoordige tijd. En dat voelde goed, dus zo is dat een beetje gegaan😄.

2. Alle hoofdstukken waren aangegeven door hashtags, hoe is dit tot stand gekomen? Het is mij nergens opgevallen in het verhaal dat Jules een groot gebruiker is van social media, naast berichten met vrienden.

Ja, klopt inderdaad: Jules gebruikt weinig social media, terwijl die juist ook echt prima middelen zijn om jezelf te kwellen als je gedumpt bent😄… Toch vond ik dat voor dit verhaal niet zo interessant – er is naast de wereld van social media ook nog die fysieke wereld waarin je ongemakkelijke momenten kunt beleven, geconfronteerd kunt worden met je verdriet en in bizarre, maar uiteindelijk ook mooie of misschien zelfs wel helende situaties terecht kunt komen. Sterker nog: ik denk dat die fysieke wereld eigenlijk veel geschikter is om dingen een plekje te geven en te leren omgaan met gevoelens. Ik denk dat ik daarom die keuze heb gemaakt om sociale media een beetje buiten het verhaal te houden.

Misschien zou je Jules bovendien kunnen zien als een soort digital minimalist: ze gebruikt bepaalde media heel erg doelmatig (een videobelapp voor groepsgesprekken en sociale media voor promotie). De hashtags lijken dan een beetje raar voor Jules, maar eigenlijk zijn al die hashtags nu juist hashtags die het heel slecht zouden doen op social media: aan elkaar geplakte zelfbedachte woorden (neologismen), uitroepen (onomatopeeën) en zelfs korte zinnetjes. Niemand volgt zulke hashtags en ze zorgen er niet voor dat je berichten vaker gelezen worden. Je zou dat dus kunnen lezen als ironisch hashtaggebruik, en dat past volgens mij heel goed bij Jules. Maar goed, misschien maken we dan iets groter dan ’t uiteindelijk is 😉.

3. Ik vond de besproken onderwerpen in het verhaal erg interessant en goed uitgewerkt, vooral voor de leeftijd waarin de personages zitten (18+) is dit een heel goede schets van het sociale leven. Op wat voor manier bent u in deze onderwerpen verdiept om het zo goed uit te werken? De ruzie tussen de meiden, feminisme, het gaan naar feesten , bandje starten, dronken zijn en drugsgebruik.

Bedankt voor het compliment! Ik weet alleen niet of ik daar een kort antwoord op kan geven… Of ja, misschien: heel, heel veel praten met mijn partner en met vriendinnen. Over van alles, en over dit verhaal specifiek. En verder, ja, goed luisteren en kijken, niet alleen naar de wereld om je heen, maar ook naar podcasts, films en series. Al van jongs af aan lees en kijk ik graag naar liefdesverhalen: vroeger behoorden 10 Things I hate about you, She’s all that en Mean girls tot mijn favoriete films, ik keek Buffy the vampire slayer, The OC, Gilmore Girls, Gossip girl, Pretty Little Liars. Mijn favoriete films en series van de afgelopen paar jaar zijn o.a.: Booksmart, Lady Bird, Never have I ever, I’m not okay with this, Sex Education en Eighth Grade (en Women Talking, maar dat is echt een heel ander genre…). Ik werk ook nog tweeënhalve dag per week als leraar in het voortgezet onderwijs, dus misschien helpt dat ook wel: je mag als leraar veel jeugdliteratuur en YA lezen zonder dat je daarvoor veroordeeld wordt en je hoort al die verhalen van die jongeren in de klassen. 

4. Jules en Jessie zijn compleet andere types en zoals er in het boek staat is dit eigenlijk ook goed om vrienden te hebben die anders zijn dan jij. Het leuke hieraan vond ik dat ik me heel goed kon vinden in beide meiden. Zo heb ik het vooraf nadenken, sociale en zorgzame van Jules en ken ik het uitgaan, ook wel de spontane mentaliteit en haar kant van de ruzie heel goed van Jessie. Jessie vond ik een heel leuk personage en ik herkende me heel erg in haar doen en laten, maar dat het ook zo spot on was met haar kant van het verhaal: het zijn van het derde wiel in de vriendschap en hoe ze hiermee om ging… dat vond ik heel mooi (plus een besef moment voor mij over de vriendin aan de andere kant, in dit geval Jules). Is er een plan om misschien ook een verhaal vanuit Jessie te schrijven? Ik ben heel benieuwd naar meer over haar leven.

Haha, daar heb ik nu dus echt nooooooit over nagedacht, dat Jessie een spin-off zou kunnen krijgen… Ik denk het eerlijk gezegd niet, maar wie weet… Ik denk trouwens wel dat er in een van mijn nieuwste projecten wel wat kanten van Jessie terugkomen in het hoofdpersonage… Dus ja, misschien was ik ook zelf nog niet helemaal klaar met die eigenschappen en die kant van het verhaal… Maar wie weet. 

Wat doe je als je midden in de zomervakantie gedumpt wordt door je vriendje? Simpel. Veel feesten, muziek maken en ervoor zorgen dat je beroemder wordt dan je ex. Of tenminste, dat is wat Jules moet doen als ze haar beste vriendin Jessie mag geloven: volgens haar zijn seks, drugs en popmuziek de beste remedie tegen liefdesverdriet. Stilaan ontdekt Jules dat zij en Jessie enorm verschillen. Is hun vriendschap sterk genoeg om die verschillen te overbruggen? Een brutale en muzikale coming of age over break-ups, festivals en vriendschap. Voor young adults die graag clichés doorbreken