Goed of slecht is een thriller die ik al een tijdje in mijn kast heb staan, waarvan ik als één van de weinige boeken niet meer van weet waar ik het ooit vandaan heb gehaald, en een boek die ik nooit eerder had opgepakt als ik niet met behulp van mijn vriend een genre koos om te gaan lezen. Hij zei thriller, ik pakte het fotoalbum van mijn bookshelftour erbij en zag de enige slagzin op de knalgele cover: Ik ben de dochter van een seriemoordenaar…
Titel: Goed of slecht
Schrijver: Ali Land
Uitgeverij: Cargo
ISBN: 9789023454403
Overig: Zelfverwonding, mystery, geweld, trauma, thriller
Verwachtingen
Toen ik de flaptekst las, omdat ik dus echt niks meer wist over dit boek, wist ik meteen dat ik zin had in een verhaal zoals deze. Lekker luguber, seriemoordenaar, mysterie en trauma. Na een aantal romannen zou dit mij goed doen.
Ik heb alleen best wel met teleurstelling het boek gelezen. Het was niet zoals ik het me had voorgesteld. Het boek begint op het punt dat de dochter waarover het boek gaat net is opgenomen in een pleeggezin nadat ze haar moeder heeft aangegeven bij de politie. Ook duurde het best lang tot er een rechtzaak plaats vond en hier gebeurde minder dan ik had gehoopt. Ik had hoge verwachtingen van angst, spanning, moorden, verwondingen, ruzie… maar het boek was anders uitgewerkt dan ik had gedacht.
Mystery of thriller
Helaas miste ik dus de bovenstaande emoties tijdens het lezen van minimaal de helft van het boek. Ik had gehoopt dat het boek bijvoorbeeld was begonnen bij de laatste moord voor de arrestatie. Dat ik meer op die manier werd gezogen in hoe het ging als dochter van een moordenaar, hoe zij zich voelde bij de arrestatie en vooral gewoon een thriller goed beginnen met een goed moment van spanning.
Ik snap wel dat de schrijfster dit niet heeft gedaan, dit werd duidelijk in de loop van het verhaal. Maar voor een thriller was ik niet helemaal weg van de schrijfstijl: dit denkt iedereen dat er gebeurt is. Iemand denkt wat anders. Ik weet de waarheid. Het was meer een mystery dan een thriller. Ook waren voor mij de plottwists een beetje voorspelbaar.
Personen
Ik vind de personages erg goed uitgewerkt. Iedereen had zijn eigen karakter en ik heb met iedereen mee kunnen leven. Er waren geen personen waar ik niks van begreep en ik kon in dit opzicht zien dat de schrijfster ervaring had met veel soorten tieners, volwassenen en beroepen. Dit omdat alles heel geloofwaardig over kwam, niks cliché en erg, heel erg fijn uitgewerkt. De hoofdpersonage is geestelijk en lichamelijk helemaal getraumatiseerd door de tijd met haar moeder, en niet alleen zij maar ook alle hulpverleners, vriendinnen en vijanden zijn zo goed neergezet dat ik geen moment heb gedacht dat het in het echt niet zo zou kunnen lopen. Wat ik al gauw heb als iets niet gebasseerd is op waargebeurde situaties en met bijkbaar iets te kort onderzoek naar informatie buiten de clichés die iedereen kent over een bepaalde situatie of beroep.
Hierdoor las het boek ook goed weg, en de schrijfstijl was erg fijn om doorheen te komen. Ik heb geen moment een stuk gehad waar ik met moeite doorheen kwam, en ook las het zo lekker weg omdat het erg geloofwaardig was. Het is een fictief verhaal maar ik had zo kunnen denken dat hij waargebeurd was, ook omdat er dus niet is gefocust op zo veel mogelijk moorden en actie, maar dat het echt is beschreven zoals een levensfase.
Conclussie
Al met al echt geen slecht boek. Ik hoopte op meer omdat het boek ook wel veel belovend was in de flaptekst en het wordt verkocht als thriller. Als ik meer was voorbereid op mystery had ik hier meer van genoten denk ik, maar dan was dit boek nog niet aan de beurt gekomen, gezien vriend lief mijn next read genre had gekozen: thriller.
Ik heb het boek 3 sterren gegeven omdat ik echt wel potentie zie in het verhaal, en het heel goed is geschreven. Ik heb het boek alleen anders beleefd omdat ik vooraf iets anders had verwacht. Dit boek is een debuut en ik vind het heel mooi gedaan. De schrijfster was eerst werkzaam met kinderen en tieners die psychische problemen hadden en hierdoor kon je wel zien wat haar ervaring was, gezien de hoofdpersoon een tiener is met heftige trauma.
De vijftienjarige Milly is zwaar getraumatiseerd opgenomen in een pleeggezin. Een nieuwe identiteit moet alle sporen naar haar verleden wissen, want de moeder van Milly is een seriemoordenaar en wacht in de gevangenis op haar rechtszaak. Milly worstelt met een groot
schuldgevoel: door haar hulp heeft de politie haar moeder kunnen aanhouden. Van haar pleeggezin krijgt ze weinig steun. Integendeel, Phoebe, de oudste dochter, haat Milly vanaf het eerste moment dat ze haar zag intens en probeert op alle mogelijke manieren Milly’s leven zo
ellendig mogelijk te maken. En daarmee maakt ze iets los bij Milly, een kant van zichzelf die ze liever niet wil kennen; ze is tenslotte de dochter van haar moeder, de seriemoordenaar.