Ik ben heel erg fan van waargebeurde verhalen en vooral als ik ook nog weet wanneer het zich heeft afgespeeld. Bijvoorbeeld de Tweede wereld oorlog, 9/11, dit boek en ik wil ook bijvoorbeeld nog graag het boek De kwartetmoorden lezen. Bij dat boek heb ik bijvoorbeeld nog tegen mijn moeder gezegd toen het op het nieuws kwam: Als hier een boek over uit komt ga ik het sowieso lezen. kort daarna kwam er inderdaad een boek over uit. Ik lees veel mensen die het lastig vinden dit te delen en zichzelf dan een rampentoerist noemen… maar ik vind het oprecht interressant om te weten wat er precies is gebeurd en waarom keuzes gemaakt zijn.

Titel: Wij waren, Ik ben. Weg uit Ruinerwold
Schrijver: Israel van Dorsten
Uitgeverij: Pluim, 2022
ISBN: 9789493304239
Meer informatie: Waargebeurd, recent, Nederland

---

Ten eerste wil ik zeggen: doe geen “1 hoofdstuk lezen om te kijken of ik in de mood hiervoor ben” test want wat kwam ik moeilijk door hoofdstuk 1 en 2 heen joh. Vanaf hoofdstuk 3 begint het verhaal eigenlijk echt en vanaf dit punt kon ik mijn boek niet meer weg leggen. De eerste twee hoofdstukken gaan meer over zijn vader om meer verdieping te krijgen op chronologische volgorde. Maar mijn hoofd kwam sowieso erg moeilijk bij zijn geloven, ik las het vol verbazing.

Hoewel het voor sommige mensen misschien herhaaldelijk zal aanvoelen dat er steeds hetzelfde gebeurd met alle geesten waarin vader geloofd, voelde het voor mij heel echt. Dit omdat Israel zelf een boek schrijft waarin zo goed als 25 jaar van zijn leven worden beschreven en dit is niet met een paar bladzijden voorbij. Ik vond het erg fijn dat er wel vaak data en jaartallen werden genoemd om te weten waar in zijn leven we nu waren. Dit gaf ook aan hoe veel we eigenlijk van zijn leven over sloegen

Ik kon het boek niet weg leggen, maar ik heb het boek vol afschuw gelezen. Wat een situaties en wat een gestoorde behandeling van je eigen kinderen. Echt compleet gehersenspoeld. Maar ik vond het dan ergens fijn om te lezen dat Israel twijfels had. Tuurlijk ging hij door zoals zijn vader hem opdroeg en probeerde hij zijn twijfels weg te halen door harder te proberen het gewenste effect te krijgen, maar dat komt omdat hij niet anders gewend was, en hij had echt momenten dat hij het vaderfiguur herkende en goeie tijd met hem door bracht.

Ondanks dat het bijna niet in te denken is dat je zo leeft, leefde ik helemaal mee en begreep ik alles wat Israel beschrijft. De twijfels, de keuzes, het leuke en minder leuke in zijn geheime leven. Ik las in de trein het stuk waarbij Israel omkeerde in de geloven van zijn vader en dit was echt even een geluksmomentje voor me, het leek wel een beetje alsof er een last van mijn schouders viel.

De tweede helft van het boek vond ik echt super interressant omdat het hier steeds meer ging over hoe hij los kwam van zijn vaders geloven en hij bedacht manieren om uit de situatie te komen. Hij had angsten tot op het einde en dit begreep ik heel goed. De ontwikkeling die hij mee heeft gemaakt door het hele boek is fijn en duidelijk om te volgen. Het toevoegen van de epiloog die gaat over hem na twee jaar dat hij vrij kwam en dit voelde als een belangrijke toevoeging om het verhaal af te sluiten. Ik stond wel weer versteld van alle hulpverlening die hij heeft geprobeerd te contacteren, het is hier in Nederland zo gewoon, maar eigenlijk heel zorgelijk dat het zo heeft moeten lopen.

Het verhaal lezen vanuit Israel maakt me nu eigenlijk ook heel benieuwd naar boeken geschreven door zijn broers en zussen. Ik snap heel goed waarom precies Israel het boek heeft geschreven, want hij heeft alles natuurlijk in gang gezet. Maar dan komt mijn interesse omhoog geluren van: Hoe hebben de andere het meegemaakt? Misschien kortverhalen van de oudere broers en zus die al eerder waren weggelopen, en de jongere broer en zussen die eigenlijk anoniem zijn gebleven sinds het allemaal is gebeurd… ergens ben ik ook benieuwd naar hun. Maar ik snep het heel goed dat ze het willen houden zoals het nu is en niet opeens nog alles willen opschrijven. Er is natuurlijk ook al een docu gemaakt over de oudere 4 kinderen waardoor de informatie al wel openbaar is, ik ben alleen in dat opzicht weer geen fan van documantaires haha.

Op zondag 13 oktober 2019 verliet ik de boerderij waar ik jarenlang vastzat en stapte een café in Ruinerwold binnen. Op dat moment maakte ik me definitief los uit de geloofswereld van mijn vader, die mij vijfentwintig jaar lang in zijn macht had. In ‘Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold’ beschrijf ik mijn leven. Mijn vaders geloof en overtuigingen waren mijn realiteit: naar school ging ik niet, ik bestond niet eens voor de buitenwereld, en ik had geen vrienden. Er waren alleen de geesten die om ons heen dwaalden en waarmee we praatten. Bidden was onze enige redding, God zat altijd in mijn hoofd. Dan komen de eerste scheurtjes in mijn geloof, en dat worden er geleidelijk steeds meer. Het internet is de sleutel voor mijn ontwikkeling. Ik zoek een weg naar de vrijheid voorbij schuld, angst, verdriet, onzekerheid. Maar wanneer mijn gedachten eindelijk vrij zijn, voel ik me meer opgesloten dan ooit. Ik wil weg uit de boerderij waar ik samen met mijn familie verborgen voor de buitenwereld leef. Maar wie gaat mij helpen? – Israel van Dorsten