De afgelopen tijd lees ik super veel, maar heb ik vrij weinig reviews geplaatst. Niet dat ik niet wist wat ik over een boek moest vertellen, maar meer omdat ik niet wist of ik genoeg kon vertellen. Daarom schrijf ik bij deze een complete blog met recent gelezen boeken en hun mini-recensies. De boeken die ik in deze post bespreek heb ik gelezen van 21 november tot en met 17 december. Een aantal boeken hiervoor heb ik bewust niet besproken op mijn blog omdat het delen waren van series waarvan ik het voorgaande deel minimaal twee jaar geleden heb gelezen, of het was een re-read… Ik had geen motivatie om er blogjes aan te besteden om zo spoiler vrij mogelijk te blijven 😉 .
Het begin – Nora Roberts (Boekerij, 2018)
Dit boek vond ik super gaaf om te lezen – ondanks dat ik tijdens een pandemie lees over een pandemie – het verschil zat hem tussen het fictieve en het realisme. De schrijfstijl had veel weg van een thriller en het verhaal heel veel van een dystopisch verhaal. Hierdoor had ik niet het gevoel dat ik een Young Adult boek las (wat ook niet het geval was). Het leest ondanks dat heel makkelijk weg en het verhaal heeft een mooie opbouw – niet zoals bij een YA boek dat je meteen in de put zit, maar veel meer ingezoomed op waar het vandaan is gekomen. Niet te lang, maar precies goed naar mijn mening. Tijdens het lezen van het boek was ik alleen niet genoeg overtuigd om verder te gaan in de serie en ook na het einde zijn mijn interesses hiernaar niet gewekt. Hierdoor heb ik ook het boek in de minibieb geplaatst om iemand anders te laten genieten van het verhaal.
Kruistocht in spijkerbroek – Thea Beckman (Kluitman, 1973)
Dit boek heeft een jaar stilgestaan op de plank omdat ik een pauze nodig had – wie had geweten dat dit een jaar zou duren en ik vervolgens het boek binnen 3 dagen uit zou lezen had dit even mogen vertellen. Ik had een pauze nodig omdat ik het boek te traag vond lopen, er gebeurde wel veel dingen, maar er werd naar mijn mening te veel stilgestaan bij de situaties. Ook kon ik bepaalde situaties niet uitstaan. Toen ik het boek weer oppakte las het veel sneller en gebeurde er ook onderweg meer dingen – niet alleen maar persoonlijke ruzies maar ook meer moeilijkheden onderweg. Ik heb erg genoten van het boek en uiteindelijk is dit een blijver in mijn boekenkast, het is toch eigenlijk een onmtoisbare klassieker in de Nederlandse boekenkast vind ik.
Wink, Poppy en Midnight – April Genevieve Tucholke (Blossom Books, 2016)
Dit boek… tsja… een opbouw waar ik niet weg van ben. Ik las het boek echt met hele hele hele grote vraagtekens boven mijn hoofd. Waar ging het verhaal heen? Ik snap niet over wat voor avond het gaat in de flaptekst? Is dit het? Tot op de helft van het boek. De avond van de flaptekst kwam eindelijk ter sprake en vanaf hier was het boek ook interessant. Het was een boek die onder het genre Mysterie valt en dit was heel erg goed te merken. Het is een gek verhaal met een gek einde. Ik heb door al deze vragen het boek in mijn minibieb geplaatst – ik noem mijzelf geen fan van het boek. Voornamelijk door de trage en onduidelijke opbouw.
Will Grayson, Will Grayson – John Green & David Levithan (Lemniscaat, 2014)
Deze schrijfstijl jongens, in het begin wist ik echt niet hoe ik vloeiend door het verhaal moest komen maar het is zeker een stijl die heeeeeel snel went. Uiteindelijk vloog ik door het boek en heb ik genoten van het verhaal. Het is een verhaal duidelijk afspelend op een middelbare school, maar in dit concept vond ik dit niet erg. Ook ben ik niet zo heel erg weg van de LGBT+ boeken omdat ze je om de oren vliegen, maar deze had ik staan en ergens was ik toch wel erg benieuwd geworden, Ik heb geen tranen gelaten bij het verhaal, maar wel hardop gelachen om de humor. Ook heb ik sommige uitspraken met een groot vraagteken geprogresseerd en achter mij gelaten… iets vergelijken met een koude heksentiet is toch niet iets wat ik dagelijks doe. Na afloop van het verhaal gaf ik het boek voordeel van de twijfel en mag het boek nog even in mijn eigen collectie blijven – hij is het herlezen wel waard!
Verdwenen – Tara Altebrando (Young & Awesome, 2016)
Ik wist eigenlijk niet wat ik ging lezen toen ik dit boek oppakte, maar hé… na het lezen van bladzijde 1 kon ik niet stoppen. Geen keuze dus – ik had dit boek in één dag uit en ik heb echt genoten van het verhaal! Zonder twijfel heb ik deze in mijn eigen boekenkast geplaatst toen ik hem uit had. Het is een heerlijk verhaal – een mystery ook, niets thriller achtig – je wilt alleen maar weten hoe het zit en je wilt ANTWOORDEN. Ook las het heerlijk weg en was het verhaal mooi opgemaakt met teksten in zwarte blokken of krom getrokken teksten – zo kon je nog meer inleven in de personages en onderschijden van gedachten/gevoelens en de gebeurtenis.