Boeken: Un secret – Philippe Grimbert
L’étranger – Albert Camus
Vak: Plaisir de Lire
Bij dit vak lezen we drie literatuur boeken om in de les de thema’s, vertelperspectieven, de schrijver en alles wat je maar kan bedenken over het boek te bespreken.

Un secret – Philippe Grimbert

De ouders van Philippe hebben een zaak in sportartikelen. Maxime en Tania zijn op en top atleten, goedgebouwd en goedgetraind. Terwijl Philippe een ziekelijk jongetje is, houden zij er een ware lichaamscultus op na. Om zijn eenzaamheid te verdrijven verzint de jongen een grote, sterke broer, die hem beschermt. Op een dag ziet Philippe een speelgoedhondje in een oude reiskoffer van zijn moeder. Hij wil het hondje meenemen, maar doet dat niet omdat zijn moeder bij het zien van het knuffelbeest behoorlijk van streek raakt. Een hartverscheurend en aangrijpend geheim ontvouwt zich.

We hadden de film gekeken met de klas, waardoor ik dit boek eerlijk gezegd niet tot in de details heb gelezen. Ik ben een moodreader en ik ben in een complete high fantasy mood. Hierdoor kon mijzelf er niet toe aanzetten om alle woorden van het boek te lezen omdat de film en het boek ook niet veel verschillen.

Het is wel echt een heel leuk verhaal en ik wil het zeker wel eens een keer goed lezen, maar wel op het moment dat ik dus in de mood ben voor dit genre. Het is een oorlogsroman en de personages waren erg goed neergezet.

We hebben dit boek niet erg goed kunnen bespreken omdat tijdens het lezen van dit boek de lessen online verder gingen. Wij krijgen bij dit vak geen online les maar de powerpoints en toevoegingen uit die les worden op ons schoolportaal gezet zodat we het zelf kunnen inzien.

L’Étranger – Alburt Camus

Meursault, de onverschillige hoofdpersoon, is een Algerijn van Franse afkomst, een pied-noir, die in de problemen komt als hij op een dag een man doodschiet. Hij heeft geen verklaring; het kwam door de ‘hitte van de zon’. In het proces dat volgt weigert hij zich fatsoenlijk te verdedigen en zich aan te passen aan de normen van de maatschappij. Uiteindelijk belandt hij in de gevangenis, waar hij zijn executie afwacht, maar niet zonder de dood te verachten.

Ik vind dit geen goed boek. Ik kan me niet vinden met de hoofdpersonage en ik kan geen hoogte van hem krijgen: ik weet te weinig over hem en hij spreekt zijn emoties tegen, waar ik persoonlijk niet tegen kan. In het eerste deel is het voornamelijk een super snel verhaal die me niet boeit omdat er geen verdieping is in de gebeurtenissen. In de eerste paar bladzijden ben je al door 4 hele dagen gevlogen.

De hoofdstukken waarin de hoofdpersonage Meursault dingen gaat doen of weg gaat worden beschreven in vlagen, bijvoorbeeld bij het badhuis waar Marie als eerste in het verhaal kwam. Er is lak aan details wat ik super jammer vind, maar ik begrijp wel waarom de schrijver deze keuze heeft gemaakt gezien dit verhaal een ik-persoon heeft (narrateur agent-je).

Hierdoor worden gebeurtenissen beschreven zoals de ik-persoon het beleefd. De ik-persoon is niet heel open en dit kan je ook in de rest van het verhaal terug vinden, je leert hem en personen om hem heen niet goed kennen. Meursault (ik-persoon) beleeft de buitenwereld anders dan normaal, is om zo te zeggen wat ‘vervreemd’. Vandaar de titel L’étranger (De vreemdeling). Het is mij niet duidelijk waarom en hoe dit het geval is dat hij zo is.

In het tweede deel is er veel meer detail in hoe hij de situatie in de gevangenis beleefd en invult. Hij krijgt veel prikkels van anderen in de ruimte tijdens het moment dat Marie hem komt bezoeken. Ik heb een duidelijk beeld van hoe zijn cel er uit ziet. Ik weet wat hij doet om de tijd te doden en waar hij naar uit kijkt: bijvoorbeeld wandelen. Het is duidelijker hoe hij zich voelt in de situatie en waar hij naar verlangt (Marie). Ook worden de dingen waarnaar hij echt luistert wel tot in detail beschreven, omdat dit door een ander wordt gezegd. Voornamelijk het stuk waar vrienden en kennissen van hem voor de rechter moeten praten.

Ik heb dit boek als DNF toegevoegd op GoodReads (lees waarom), ik tel in mijn administratie wel alle pagina’s mee omdat ik soms wat heb gewisseld tussen de Franse en Nederlandse editie, en ook heb ik Un secret niet meegeteld met mijn challenge terwijl ik hier een paar bladzijden van heb gelezen, zo compenseer ik het aantal wel en niet gelezen bladzijden.