Ik heb me even te lang over het boek gedaan om hier een goede recensie over te kunnen schrijven en daarom pak ik nu mijn aantekeningen er eens bij. Want ik heb zo veel aantekeningen gemaakt tijdens het lezen dat het sonde is hier niks mee te gaan doen!

”Toeval bestaat niet. Alles heeft een doel, ook als dit pas later blijkt.” – Hamstaart

Het boek is verdeeld in 3 delen, bij het eerste deel heb ik geen aantekeningen gemaakt (en bij de derde ook niet meer omdat ik al zo veel had!) en nam na afloop van elk deel even pauze van het boek omdat het echt een dik boek is. Het is wel super goed begonnen en in principe vloog ik er zo doorheen. De schrijfstijl is vlot en het verhaal pakkend. Ik heb tijdens deel 1 wel veel insta stories gedeeld van het boek.

Er komen moeilijke woorden in voor, nu raakt het verband van de vragen die worden gesteld weg en er komt een moeilijk antwoord voor in de plaats. De personages, vooral de verteller is geheimzinnig in zijn verhalen. Na hoofdstuk 3 van deel 2 werd het wel weer interessant en leuker om te lezen.

”De beduidenste mens is altijd degene die tegenover je staat.” – Emily Laing

Wat ik echt niet snap is dat er, laten we zeggen zo’n 2 jaar voorbij zijn gegaan die ik als lezer mee heb gekregen, maar van 9 jaar op bladzijde 1 naar 13 op bladzijde 286 is wel een erg grote stap…

In het tweede deel lees je vooral ook verhalen van personen die tot op heden oppervlakkig met weinig geschiedenis beschreven waren. Dit geeft meer dimensie aan de personages.

Soms heb ik het gevoel dat het verhaal nergens heen gaat, of dan begrijp ik het even niet meer, maar dan zegt de hoofdpersoon in kwestie dit ook waardoor het een beetje lijkt alsof je alles kan overslaan tot die vraag komt, want dan pas is het weer duidelijk.

”Het noodzakelijkste om te doen is altijd de liefde. En daarmee wordt niet alleen de liefde bedoeld die iemand voor een ander voelt.”

Soms, vaak, komen de personages dom over, vaak worden zinnen als ‘Hoe bedoelt u dat’ en ‘Vraagt u dat niet’ gezegd. Eerst maakte het de personages wel wie ze zijn, maar nu wordt het irritant. Sinds deel 2 dwaal ik af.

Veel momenten, herinneringen of gesprekken worden onderbroken door gedachten van Emily, bijvoorbeeld als het te geheimzinnig wordt voor haar gevoel, dan gaat ze denken. Dit is apart omdat het verhaal wordt verteld door iemand anders en niet vanuit Emily.Dit zorgt ervoor dat er meer momenten op 1 moment worden beschreven en dus een beetje verwarrend. Zo lopen er ook gesprekken in de herinnering van Emily door.

”Alleen zijn is niet erg als je het gezelschap van boeken hebt.” – Emily Laing

Er komen zo veel goede quotes en uitspraken voor dat het de moeite niet was om beginnen te noteren. Als ik dit van te voren had geweten had ik gewoon een potlood neegebracht om te onderstrepen (of een marker) Ookal heb ik nog nooit in een boek geschreven, de drang lag hier wel erg hoog.

Het is leuk dat er veel bekende namen terug komen zoals Lilith, Anubis, Lucifer en Jack the Ripper. Er wordt goed gekeken naar eerdere gebeurtenissen in het boek waardoor het niet alleen nu & later is, maar er ook nog terug wordt gekeken wat ze al hebben beleefd wat ik persoonlijk erg leuk vind in zo’n dik boek.

”Het oog went snel aan nieuwe indrukken.”

Nu even een update, het boek heeft uiteindelijk 4 sterren gekregen want naast al deze wat negatieve punten heb ik echt van het boek genoten. Deel 1 en 3 vond ik denk ik het leukst als ik zo de aantekeningen terug lees van deel 2 haha!