Titel: De meisjes
Schrijfster: Emma Cline
Uitgeverij: Lebowski 2016
Overig: Paperback, roman, rebels, 1969
Ik kon er niet lekker inkomen, ik ben in januari begonnen in dit boek en ik vond het niks aan, hierdoor heb ik het uitgesteld om verder te lezen. Nu heb ik hem uit en ik heb echt genoten van het boek!
Ik vind voornamelijk de stukken uit 1969 leuk, er waren ook stukken uit het heden maar deze vond ik niet heel interessant. De stukken waren wel duidelijk aangegeven en logisch geplaatst, maar ik vond ze wel wat overbodig. In bepaalde kleine stukjes is er aangegeven hoe ze er nu in staat over wat ze vroeger heeft meegemaakt, maar dat is het enige wat ik leuk vond.
De stukken uit 1969 vond ik daarentegen wel echt gaaf en lekker rebels. Het onderwerp boeide mij ook echt heel erg en de personages waren goed neergezet. Het is gebaseerd op The Manson Family.
Het einde vond ik wel weer wat langdradig, dit vind ik erg jammer.
Het is een korte recensie, maar ik heb even te lang gewacht met het schrijven van de recensie waardoor ik niet al mijn punten meer weet…
Californië, 1969. De veertienjarige Evie is sinds de scheiding van haar ouders neerslachtig en rusteloos. Aan het begin van de zomer maakt ze kennis met een groepje jonge vrouwen, die alles belichamen wat ze zelf zou willen zijn: zorgeloos, onafhankelijk en, voor alles, vrij. Ze raakt bevriend met de negentienjarige Suzanne, die zich zusterlijk over haar ontfermt. Eindelijk ziet iemand haar staan. Evie sluit zich aan bij de commune waar Suzanne woont, en net als de andere meisjes raakt ze al snel in de ban van diens charismatische maar meedogenloze leider. Langzaam maar onherroepelijk stevent de zomer af op een gewelddadige climax.

Californië, 1969. De veertienjarige Evie is sinds de scheiding van haar ouders neerslachtig en rusteloos. Aan het begin van de zomer maakt ze kennis met een groepje jonge vrouwen, die alles belichamen wat ze zelf zou willen zijn: zorgeloos, onafhankelijk en, voor alles, vrij. Ze raakt bevriend met de negentienjarige Suzanne, die zich zusterlijk over haar ontfermt. Eindelijk ziet iemand haar staan. Evie sluit zich aan bij de commune waar Suzanne woont, en net als de andere meisjes raakt ze al snel in de ban van diens charismatische maar meedogenloze leider. Langzaam maar onherroepelijk stevent de zomer af op een gewelddadige climax.
3 gedachten over “Recensie: De meisjes – Emma Cline”