Titel: De overlevenden
Serie: The darkest minds trilogie #1
Schrijfster: Alexandra Bracken
Uitgeverij: Karakter uitgevers
Overig: €19,99, paperback, Nederlands, 415 blz

”Wees niet bang. Laat het ze niet merken.” – Sam

In het begin was het wat van de hak op de tak, maar wel te volgen al was het soms wel even verwarrend. Ik bleef wel goed in het verhaal zitten want ondanks dat het verhaal nog in moest komen was het wel erg interessant. Vanaf hoofdstuk 4 ging het wel op chronologische volgorde.

Soms leek het ook dat 1 gedachte zich vaker herhaalde, hierdoor leek de hoofdpersoon Ruby erg onzeker, maar ik had zelf wel iets van ‘ik weet het nu wel’. Ook vind ik het knap dat ze al erg geloofd dat ze een monster is voordat ze weet wat ze eigenlijk kan, al wordt het later in het boek wel duidelijk dat ze blijkbaar al wel eerder wist wat haar krachten zijn. Soms maakt Ruby niet de slimste beslissingen en dit is wel opvallend, soms zat ik echt ‘Dit is echt dom’. Maar dit maakt wel wie ze is.

”Luister naar je instinct. Maar waarom zei dat dan het tegenovergestelde van mijn verstand?” – Ruby

Meer aan het einde leek het ook erg alsof het verhaal al ten einde liep terwijl er nog zo’n 100(?) bladzijden kwamen… Dit veranderde wel snel gelukkig want er gebeurde weer wat anders waardoor het verhaal weer door ging. In de laatste paar bladzijden was het echt badass en gebeurde er steeds meer en ging alles heel snel voor de personages maar ook voor jou als lezer, alles was goed te volgen, maar omdat er veel gebeurde en er weer spanning in kwam ging het werkelijke einde erg snel waardoor je eigenlijk meteen door wilt lezen in het volgende boek.

Wat ik super leuk vond aan het boek is dus dat er veel actie was, de personages vertrouwen winnen bij elkaar. Ook gaat het vaak over de tegenslagen in een vriendschap  maar ook buiten dat om wat dit boek niet perse meteen een roman of boek over vrienden maakt.

”Saudade is Portugees, het is een soort benaming van een verschrikkelijk verdriet als je je beseft dat iets voorgoed weg is. …. Een einde is ook meteen een begin, wat weg is kan je achter je laten.” – Cate

Personage praat: Chubs is qua karakter mijn favoriet omdat hij zo erg veranderd, je moet echt eerst zijn vertrouwen winnen voordat hij je aardig vind, maar hij is ook het verstandigste van allemaal heb ik zo het gevoel. Zu is daarin tegen een personage die ik echt niet ga vergeten omdat ze zo jong is en zo ver kan komen zonder dat ze kan praten. Samen met Ruby is zij zeker van haarzelf geworden en erg gegroeid in alles wat ze doet.

Spoiler deel 1: Later komen Ruby en het groepje waarbij ze is gekomen bij een bepaalde plek. Eerst lopen ze weken door dood, verderf en verlaten steden, maar als ze op de plek komen waarnaar ze hebben gezocht leek het opeens wel te mooi voor woorden. Iedereen daar was blij en er waren spelende kinderen, alles was levend. Er vlogen nog net geen elfjes met glitterstof.

Als Ruby op haar tiende verjaardag wakker wordt, is iets in haar anders dan de dag ervoor. De verandering is voor haar ouders alarmerend genoeg om haar in de garage op te sluiten en de politie te bellen. De verandering zorgt ervoor dat Ruby naar Thurmond, een zwaar bewaakt heropvoedingskamp, wordt gestuurd. Ze heeft weliswaar de mysterieuze ziekte overleefd die als een epidemie onder de jongeren van Amerika rondwaarde, maar ze heeft er iets angstaanjagends voor in de plaats gekregen: bovennatuurlijke krachten die oncontroleerbaar zijn.

Nu Ruby zestien is, behoort ze tot de gevaarlijkste tieners in het land…